Chiropractie
Rugkliniek Heerlen

Mijn werk als (toen) ziekenverzorgde op een afdeling voor demente ouderen vergde veel lichamelijke inspanning. Wat tot gevolg had dat ik op een middag een zweepslag voelde in mijn rug, zodanig dat ik niet meer uit mijn stoel kon opstaan.

Vreemde en pijnlijke gewaarwording
Toen begon de ellende. Naar de arts, naar de fysio, bijna 3 maanden lang, met ups en downs. Veel beter werd het niet.
Met als gevolg dat mijn humeur er ook niet beter op werd. De controlerende arts gaf als advies om eens een chiropractor op te zoeken (had ik nog nooit van gehoord). Dat deed ik dus. Toen veranderde mijn leven volkomen.
Men dacht dat ik een hernia had, maar het bleek een vergroeiing in mijn bekken te zijn. Na de 5e behandeling (dit is na anderhalve week) kon ik mijn voeten weer afdrogen. Iets wat ik al die tijd niet meer kon. Ik zag de toekomst weer rooskleurig in en had weer een toekomst. Toch kreeg ik een terugslag, maar die was ik snel te boven.
Na 2 maanden van chiropractor bezoeken kon ik weer autorijden en therapeutisch aan het werk. Dit opgebouwd totdat ik weer kon werken. Een fantastisch gevoel.

Nu op dit moment, dit is ongeveer 2 en een half jaar later ga ik om de 9 weken terug naar de chiropractor en ben nooit meer ziek geweest met rugklachten. Ik ben nu verpleegkundige en haal over
1 jaar mijn diploma. Iets waar ik zo’n 2 en een half jaar geleden niet eens van durfde te dromen. Je snapt dat ik mijn controlerende arts ontzettend dankbaar ben voor dat advies. Niet te vergeten ook de chiropractor die ervoor gezorgd heeft dat ik weer een toekomst kreeg. Bedankt.

Mevrouw D. H.

Begin oktober 1997 heeft Jeroen diarree gekregen (Jeroen was toen 2 jaar), door ons is toen de voeding aangepast. Ruim een week later was nog steeds geen enkele verbetering herkenbaar en is hem Roosvicee-stop toegediend. Jeroen had de behoefte om te drinken en dronk voldoende. De huisarts gaf aan dat zolang Jeroen bleef drinken de diarree niet verontrustend was.

Midden november, Jeroen had reeds zes weken diarree, en er was nog steeds geen verbetering herkenbaar. Jeroen begon slechter te eten en te drinken. In overleg met de huisarts is toen Imodium toegediend. De huisarts gaf aan dat de diarree nu binnen enkele dagen over moest zijn, zo niet dienden we terstond bij hem terug te komen. Eind november begon Jeroen zich steeds slapper te voelen en wilde enkel nog zitten of liggen, ook wilde hij niet meer eten en nog zeer weinig drinken. Terug bij de huisarts is Jeroen toen onderzocht en is door de huisarts dezelfde dag voor een afspraak met de kinderarts in het Maaslandziekenhuis in Sittard doorgestuurd. De kinderarts heeft diverse ontlasting- en bloedmonsters genomen en na onderzoek van Jeroen, ons te kennen gegeven dat hij Jeroen voor onderzoek wilde opnemen. Omdat het nemen van bloedmonsters naar mijn mening voor Jeroen bijna traumatisch is verlopen, is op ons verzoek de opname in het ziekenhuis met twee dagen uitgesteld. De twee dagen waren ook nodig om de benodigde analyses van de bloedmonsters te analyseren.
De kinderarts gaf aan dat hij enkel toestemde met het uitstel, als we Jeroen zover konden krijgen dat hij weer at en dronk.
Op aanraden van de kinderarts is gestart met beschuit met gestampte muisjes, en thee met druivensuiker. In eerste instantie weigerde Jeroen te eten, doch na het dreigement uit te spreken hem terug naar het ziekenhuis te brengen, heeft hij vervolgens in anderhalve dag 2 rollen beschuit met gestampte muisjes gegeten.
Jeroen begon langzamerhand weer wat aan te sterken. Op aanraden van de kinderarts is de voeding steeds verder uitgebreid met licht verteerbaar voedsel. Doch bij iedere poging om iets zwaardere voeding toe te dienen viel Jeroen terug en kreeg weer diarree.

Begin januari is door ons contact gezocht met de huisarts om zijn visie te geven om met Jeroen naar een chiropractor te gaan. Zelf heb ik als rugpatiënte goede ervaringen met chiropractie. De huisarts gaf aan dat chiropractie een alternatieve geneeswijze is en dat hij de invloed op het ziektebeeld niet kon beoordelen. Wel gaf hij aan de behandeling zeker niet af te keuren, in tegendeel, als de invloed van de behandeling positief was moest de behandeling zeker worden doorgezet. Jeroen is door de chiropractor onderzocht en er werd vastgesteld dat twee ruggenwervels geklemd waren en op zijn zenuwbaan druk uitoefenden.

De chiropractor heeft een behandeling uitgevoerd en aangegeven om na 4 dagen, de behandeling te herhalen. Om ook als ouders het een en ander te verwerken, hebben wij een boswandeling gemaakt waarbij we Jeroen trouw in de buggy hadden gezet. In het bos aangekomen wilde Jeroen uit de buggy en heeft de ruime wandeling zelf voltooid. Reeds na 2 behandelingen merkten wij vooruitgang in de eetbehoefte van Jeroen en dit hebben wij uiteraard uitgebreid. Na diverse behandelingen werd Jeroen langzaam weer het kereltje zoals wij hem van voor het voorval kenden. Ook Jeroen heeft zelf gemerkt, mijns inziens, dat chiropractie hem helpt, want voor de witte ziekenhuisjas heeft hij nu nog angst, terwijl hij met de witte chiropractor outfit geen enkel probleem heeft. Nogmaals,

ik ben niet medisch onderlegd. Voor mij staat nu wel vast dat ook in de medische wetenschap nog voldoende te onderzoeken feiten verklaard dienen te worden. Wij zijn in ieder geval blij dat wij de stap om met Jeroen naar de chiropractor te gaan, gemaakt hebben. En ieder die het horen wil, zal ik ons relaas verkondigen.

Groeten, Jan en Marjo Donners Grevenbicht

Op een ochtend werd ik wakker met heel erge pijn in mijn linkerhand, vooral de muis van de hand.

Toen gingen al mijn vingers erbij tintelen, ook aan dezelfde hand. De pijn had ik de hele dag en´s nachts nog tien keer erger. Ik kon geen vlees snijden, geen dop op de stift terug doen. Ik kon heel veel dingen niet meer.

Na twee weken ging ik naar de huisarts. Hij dacht aan tunnelsyndroom. Drie weken verder kon ik terecht bij de neuroloog. Ik heb een gesprek gehad en oefeningen moeten doen. Hij zei:” voor 90% zeker tunnelsyndroom, het beste is niet te lang wachten en er aan laten helpen.” Twee weken verder was ik in het ziekenhuis. Maar gelukkig een zeer alerte verpleegster zei: “ik wil toch nog even de stroomschokjes op uw vingers zetten en de uitslag afwachten.”

Wat denk je: geen tunnelsyndroom…. Maar wat dan wel….

Toen een nieuwe afspraak bij de neuroloog, weer iemand anders, weer twee weken verder en ik werd gek van de pijn. Maar het leek wel of ze me niet serieus namen. Vooral deze neuroloog was zeer arrogant en heeft me alleen maar drie oefeningen laten doen. Toen moest ik maar eens naar de podotherapeut van hem, want hij wist het niet meer. Ongelofelijk he.

Daar moest ik ook weer op wachten. Ik werd steeds meer geïrriteerd; ik heb een eigen zaak en gebruik mijn handen de hele dag. Ook nog was de pijn helemaal naar mijn linkerschouder getrokken, mijn nek vooral en door naar de rechterschouder.

Mijn man had op Google opgezocht dat er wel eens een zenuw klem kon zitten. Toen kwam een goede kennis van met het adres van de Rugkliniek. Ik heb meteen de podotherapeut afgebeld en een afspraak gemaakt.

Je gelooft het niet, maar na één behandeling waren de pijn in de muis van mijn hand en de tintelingen helemaal weg! Ongelofelijk maar waar!!

Daarna heb ik nog de nodige behandelingen gehad voor mijn nek, rug en bekken. Ik voel me als herboren. Nu nog om de drie maanden even terug, maar ik voel me zo goed dat dit binnenkort ook niet meer nodig zal zijn.

Bij deze wil ik dhr Drenth van harte bedanken. Hij had veel eerder op mijn pad moeten komen. Nu gaan familie en kennissen ook naar de Rugkliniek en ook zij hebben er al baat bij.

Super Bedankt.

23-03-2015                                                                                                               Mw J. Janssen, 49 jaar

Onze dochter Charlotte, 10 jaar, is onder behandeling bij mw. Nilsen. Ze had regelmatig last van forse driftbuien. Haar oma is ook in behandeling bij mw. Nilsen en zij bracht dat, een keer tijdens de behandeling, terloops te sprake. Mw. Nilsen dacht wel dat ze Charlotte zou kunnen helpen.

En zo geschiedde. We maakten een afspraak voor een 1^e consult.

Bij onderzoek bleek dat Chalotte flinke blokkades in nek en rug had. Hier wordt ze inmiddels voor behandeld en de klachten zijn ook al fors minder geworden en Charlotte zit al lekkerder in haar vel.

Ook is mw. Nilsen hartstikke aardig en lief. Charlotte gaat er graag heen, ook al is het voor ons telkens een uur rijden. We vinden mw. Nilsen de beste chiropractor die een kind zich wensen kan.

Namens familie Vaessen:

Charlotte Vaessen uit Venlo-Blerick

Geboorte datum: 19-05-1997.

Een jaar of 6 geleden had mijn echtgenote een “ischias-aanval”. In die tijd gingen wij al regelmatig naar een natuurarts, die al eens tegen mijn vrouw (die de ziekte van Parkinson en diabetes heeft) had gezegd om eens een chiropractor D.C. te raadplegen, om iets te doen tegen de gebogen houding en het trillen waar Parkinson patiënten vaak last van krijgen. Wonend in Asten hebben we toen gezocht naar een chiropractor D.C. in onze buurt.
We kwamen toen in Heerlen terecht. We hadden al snel flink wat informatie over chiropractie verzameld en gelezen. De behandelingen -die voor ons gevoel- vakkundig en met aandacht werden verricht, werkten verlichtend. De ischias was al snel verdwenen. Aan de gebogen houding en het trillen is minder makkelijk wat te doen, maar toch voelde mijn echtgenote dat het goed voor haar was.

Ondergetekende had toen ook wat pijnlijke plekken (uitstralend) rondom de wervelkolom, uitstralend naar rechter- en vooral linker been en heeft zich toen al spoedig ook onder behandeling gesteld. Eigenlijk met hetzelfde resultaat. De uitstraling is al lang verdwenen en na een behandeling voel je je weer een aantal weken soepeler en de “pijnproblemen” zijn dan een stuk minder.

We kwamen er toen achter dat je niet pas naar een chiropractor moet gaan als er problemen zijn, maar eigenlijk door het jaar heen regelmatig een bezoekje moet brengen om alles weer eens te laten “opkrikken” (als het ware controlebeurten net als bij de tandarts). We gaan nu samen zo’n 5 à 6 keer per jaar naar de Rugkliniek te Heerlen (ondanks dat het heen en terug ± 160 km rijden is).

De sfeer is er prima, de outillage uitstekend en er is in die jaren een persoonlijke band ontstaan. Je weet wat meer van elkaar, belangstelling en aandacht zijn wederzijds. Ook kwamen we op het spoor van nog andere therapeutische behandelingen en hebben we via mevrouw Nilsen rugvriendelijke stoelen aangeschaft, die uitstekend bevallen. Ondergetekende zijn echtgenote is huisvrouw en hijzelf gepensioneerd leraar.

W. en C. de Bruin-Schouten

Asten

Al ongeveer 10 jaar heb ik last van nekklachten die door de fysiotherapeut meerdere malen werden behandeld. Sinds november 2012 namen de klachten fors toe en had ik vreselijke pijn in mijn nek, uitstralend naar mijn linkerschouder en arm. Fysiotherapie verergerde de klachten. Ik kreeg gedurende 4 weken zware pijnstillers en spierverslappers voorgeschreven.

Daarna ben ik doorverwezen naar een orthopeed die een MRI scan liet maken. Daaruit bleek dat er een forse nekhernia zat op C5-C6. De orthopeed adviseerde een nek-brace die ik gedurende 4 weken ’s nachts moest dragen. De pijn werd hierdoor gelukkig wel dragelijker. Fysiotherapie en andere behandelingen werden afgeraden.

Ik had echter nog steeds last van tintelingen, een doof gevoel en pijn in mijn linker arm. Mijn zus die al jarenlang met succes bij mevrouw Nilsen in behandeling is, had me al die tijd geadviseerd om een afspraak te maken. Ik was daar echter zeer huiverig voor. Ik heb me uiteindelijk toch laten overtuigen, omdat er eerst een consult plaats vindt waarbij bepaald wordt of er wel behandeld kan worden. Na dit consult had ik er vertrouwen in en durfde ik de behandeling aan. Ik ben ontzettend blij dat ik deze stap heb genomen. Na 2 behandelingen waren de tintelingen en het dove gevoel in mijn linker arm verdwenen. Dat was een enorme opluchting. Al snel kon ik stoppen met de zware medicijnen en slikte ik alleen nog paracetamol. Na elke behandeling ging het met sprongen vooruit. Ik ben mevrouw Nilsen dan ook ontzettend dankbaar hiervoor. Omdat mijn nek een zwakke plek is, zal ik zeker in behandeling blijven om een terugval te voorkomen.

Marianne Rousseau

Lees alle reacties van patiënten

In april 2005 kreeg ik pijn in mijn voeten en polsen. De huisarts dacht aan een overbelasting maar ondertussen vertrouwde ik het niet helemaal. Ik moest bloed laten prikken en de dag erna kon ik al weer bij hem komen. Hij had contact met een reumatoloog en ik kon diezelfde dag nog in het ziekenhuis terecht. Na verschillende onderzoeken werd gedacht aan gewrichtsontstekingen als gevolg van een zware griep die ik in februari had. Ik kreeg tabletten en de ontstekingen gingen weg.
Toch bleef ik vage klachten houden. Ik kreeg last van flikkeringen in mijn ogen en een oogarts constateerde oogmigraine. Ik was heel erg moe en ik bleef last houden van een grieperig gevoel, hoofdpijn, en stijve gewrichten na langer stilzitten.

Mijn vriend was al in behandeling bij mevr. T. Nilsen bij de Rugkliniek en hij maakte voor mij een afspraak. Ik kwam onder behandeling bij dhr. Zvekich en hij constateerde fibromyalgie (weke-delen-reuma).  Hierbij wil ik hem hartelijk bedanken voor zijn goede behandelingen.
Ik werd 3 x per week behandeld. Dit werd langzaam afgebouwd. Ik kreeg ook het advies om te gaan sporten.
Langzaam maar zeker verdwenen veel klachten. Ik heb nu nog maar heel weinig last en ik voel me weer goed. Ik kom nu nog elke twee maanden bij de Rugkliniek.

Ik ben hartstikke blij dat ik bij dhr. Zvekich onder behandeling ben gekomen en ik wil hem nogmaals bedanken.

Met vriendelijke groeten,

Miriam Pernot.

Geachte mevrouw Nilsen,

Hierbij stuur ik u het verhaal van mijn zoon Wouter. Wouter is met een tangverlossing geboren, als een goed gezonde flinke knul van 3735 gram en 50cm. Toen Wouter een peuter was, werd zijn eetlust steeds slechter. Zo slecht, dat hij op een gegeven moment eigenlijk vrijwel geen middageten meer at. Na heel wat doktersbezoeken werd mij duidelijk gemaakt, dat iedere peuter dit heeft en dat ik een overbezorgde moeder was. Maar ondertussen duurde dat slechte eten wel al 2 jaar. Wouter was intussen een heel klein en mager mannetje geworden. Toen Wouter 4 jaar werd, was hij 1.01m en woog net 16 kg.

Daar mijn zus ook in behandeling was bij mevrouw Nilsen, en ook in de klapper gelezen had, zag ze dat mevrouw Nilsen ook kinderen met eetproblemen behandelde. En daar ik alles al had geprobeerd, was dit mijn laatste mogelijkheid. En wat bleek, Wouter was helemaal scheef, waarschijnlijk van de bevalling, en dat was waarschijnlijk een van de redenen van zijn slechte eetlust. Na een behandeling of 5, werd zijn eetlust gelukkig weer een stuk beter. Nu, een half jaar later, is Wouter 7cm gegroeid en dik 2 kilo bijgekomen, en een gezonde kleuter die nu normaal eet.

Mevrouw Nilsen tot zover al heel hartelijk dank.

Al meer dan 20 jaar heb ik last van mijn onderrug. Mijn huisarts zei toen dat mijn rug versleten was en ik kon hooguit fysiotherapie laten doen. Ik heb toen ook meerdere behandelingen gehad, maar het werd er niet beter door en moest er toen maar mee leren leven. In mei 2011 ging ik door mijn rug, had pijn vanaf mijn linker onderrug tot in mijn rechterlies. Mijn zoon was bij Chiropractie Rugkliniek in behandeling (inmiddels pijnvrij) met dezelfde klacht. Hij raadde mij dan ook aan het ook eens te proberen. In eerste instantie was ik sceptisch. Ondanks dat de chiropractor mij gerust stelde, vroeg ik me toch af: hoe kan dat gekraak op een raar klappend bed mij helpen?

Na de eerste behandeling heb ik flinke pijn gehad, daarna minder. Na 4 behandelingen was de pijn, die ik recent gekregen had, weg. Nu ging de chiropractor mij voor mijn (oude) pijn behandelen, hij zag het wel zitten! Maar iets, waar je al zolang last van hebt, is niet zo gauw weg, als dat sowieso zou kunnen.
Volgens de chiropractor dronk ik ook te weinig water, mijn gewrichten waren aan het uitdrogen! Ik ben nu 10 behandelingen verder, heb een maand minimaal 1 liter water per dag gedronken en heb sinds 4 dagen GEEN PIJN meer!!! De chiropractor voelde dat meteen, volgens hem was mijn rug soepel. Ik ben vanmorgen weer moeiteloos uit bed gestapt en heb me zonder pijn de panty’s aangetrokken. Ik ben nu 68 jaar en  Ik ben mijn zoon, maar zeker Milan heel dankbaar!!! Ik vind het erg, dat niemand mij eerder naar de Chiropractie Rugkliniek gestuurd heeft.

Mevr. A. Cremers
Landgraaf