Chiropractor in Heerlen voor rug, nek en gewrichtsklachten

Ik ben 81 jaar, 58 jaar getrouwd en heb 3 kinderen. Ruim 30 jaar geleden kreeg ik pijn in mijn rug; ik weet het aan het werken aan een tekenbord. Hierdoor zou volgens de huisdokter de rechterhelft van mijn rug verkeerd worden belast en scheefgroei gaan optreden. Ik werd naar een specialist verwezen die een operatie te riskant vond (het inbrengen van kunststof plaatjes tussen de wervels). Dus kwam ik weer terug bij mijn huisdokter, die mij verwees naar een fysiotherapeut. Deze begon enthousiast met allerlei oefeningen, zonder resultaat. Inmiddels werd het tekenwerk omgezet in bureauwerk, ook weer zonder resultaat. Wel kon ik voor mijn werk weer gaan autorijden, met kussentjes op de pijnlijke rugplaatsen.

Ruim 8 jaar geleden kwam ik in aanraking met het fenomeen chiropractie, via de specialist Dr. Nilsen. Zij begon allereerst met het maken van röntgenfoto’s; daaruit bleek een S-vormige wervelkolom ‘scoliose’. Volgens haar was het mogelijk om de pijnlijke plaatsen onder controle te krijgen en werd de behandeling begonnen. Het behandelen van de halswervels vond ik maar griezelig, door het ‘kraken’, doch alles went. Reeds vrij vlug werd de pijn teruggebracht tot een draagzaam niveau en pakte ik mijn hobby’s weer op, tuinwerk, enz. Dit was echter teveel gevraagd en moest de behandeling weer geïntensiveerd worden. Het was dus steeds oppassen geblazen, wilde ik geen last weer krijgen.

Terugkijkend in de tijd kan ik mij nog herinneren dat mijn toenmalige verloofde sliep op een gipsbed en later geruime tijd rechthouders moest dragen. Ook mijn vader had door verkeerde houding bij het werk een ‘hoge rug’ gekregen en ook mijn zoon heeft een hogere rug. Er is dus m.i. sprake van erfelijkheidsfactoren.

Ik heb duidelijk profijt gehad van de chiropractische behandeling. Het kwam uiteraard uit op een aantal vaste behandelingen over het jaar en wat extra’s als het weer pijn begon te doen. Mijn normale bezigheden heb ik weer opgepakt, alleen tuinwerk en bukken is taboe! Het is aan te bevelen om tijdig met beginnende rugklachten naar een chiropractor te gaan.

Dhr. Touw

Medio 2005 ben ik bij Rugkliniek Heerlen terecht gekomen met mijn klachten over pijn aan het rechterbeen en de rug. Ik had er al jaren last van, maar zoals dat gaat, je hebt er een tijdje minder last van en denkt dan: och, het gaat vanzelf wel over. Niet dus.

Via een kennis kon ik een onderzoek (gratis!) laten doen bij Chiropractie Rugkliniek Heerlen. Na een uitgebreid onderzoek bleek dat er toch wel wat mis was. Na foto’s te hebben laten maken in het ziekenhuis was te zien dat ik lichte botontkalking had, waarvoor ik inmiddels al 5 jaar 1 x per week een tablet gebruik (medicijn van de huisarts) en dat er met de wervelkolom iets niet goed was. Dus begon de behandeling in Chiropractie Rugkliniek Heerlen. Ik moest in het begin wel even wennen aan het losmaken van de wervels in de nek en de rug, maar na enige tijd behandeld te zijn was het resultaat geweldig.

Ik ben een fervent wandelaarster en toen ik, voordat ik bij Chiropractie Rugkliniek Heerlen terecht kwam een stoeprand of andere verhoging op moest, zette ik eerst mijn linkervoet op de stoep en trok, vanwege de pijn in mijn rug, mijn rechtervoet erbij.

Na een aantal weken behandeld te zijn ging het aanmerkelijk beter en nog later had ik GEEN LAST meer. Wat ben ik blij dat ik naar Chiropractie Rugkliniek Heerlen ben gegaan!!! Op dit ogenblik, en dat is al geruime tijd, kom ik 1 x per 4 maanden voor een ‘onderhoudbeurt’ en dat blijf ik doen. Ik vind het heel belangrijk dat ik als bijna 70 jarige fijn kan blijven wandelen en vooral met de kleindochters van 5 en 3 jaar kan spelen.

Ik wil hierbij dr. Zvekich van harte dank zeggen voor de behandelingen die mij van het ongemak hebben afgeholpen.

Als er mensen zijn die eraan twijfelen of ze zich wel moeten laten behandelen door een chiropractor, dan kan ik alleen maar zeggen: doe het!

Mijn felicitaties aan alle medewerkers van Chiropractie Rugkliniek Heerlen.
T.H. v.d. V. Heerlen

Ongeveer 4 jaar geleden heb ik een ongeluk gehad op mijn werk: één van mijn “patienten” heeft een woede-uitbarsting gekregen en daar ben ik de dupe van geworden. Een kaak die uit zijn verband was, het gehoor weggevallen, een whiplash, twee punten in mijn nek waar ik geen gevoel meer in heb en een aantal beten en bloedingen.

Na twee weken volkomen rust wilde het niet minderen. De huisarts verwees mij door naar de neuroloog die de nodige testen deed, EEG en ECG etc. Géén afwijkingen, doch ik kon niet zelfstandig lopen (viel van links naar rechts), hevige hoofdpijn, hoorde slecht, kon niet tegen “hard” geluid, was zeer verward, moeilijk uit woorden komen, slapeloosheid etc. Kreeg medicatie van de neuroloog en als diagnose werd er een nekrotatie trauma vastgesteld, dat tijd vergde.

Na zes weken niet te hebben gewerkt, ben ik voor halve dagen begonnen en na 3 maanden totaal weer 100% gaan werken, doch met de nodige klachten. Nog steeds onder behandeling van de neuroloog en tevens fysiotherapie. Na 15 maanden werd dit gestaakt. Na keuring bleek ik 2-3% arbeidsongeschikt te zijn verklaard. De klachten die ik nog had, daar zou ik, op mijn 32ste, mee moeten leren leven:
– nekstijfheid;
– niet lang op buik kunnen zwemmen;
– problemen met het geheugen;
– moeilijker uit mijn woorden kunnen komen;
– 2 tot 3 keer in de week zo’n hoofdpijn dat je er gek van werd.

Tot ik door een collega gewezen werd op de mogelijkheden van hulp van een chiropractor. Zij had hier baat bij gehad na een whiplash door een busongeluk. Ik dacht, baat het niet dan schaadt het niet. Dus ben ik 1,5 jaar geleden naar Heerlen gereden, om te kijken of mevrouw Nilsen me zou kunnen helpen. Zij gaf mij na onderzoek direct aan, dat het jammer was dat ik zo laat na het ongeluk kwam, omdat nu met een aantal zaken niets meer te verhelpen zou zijn, zoals de concentratie / geheugenproblemen. Doch wel met de hoofdpijn en bewegingsbeperking van de nek.

Nu 1,5 jaar verder heb ik maar gemiddeld 2 tot 3 keer per 3 maanden last van de vervelende hoofdpijn en de bewegingsvrijheid van mijn nek is een stuk beter. Ook kan ik alweer wat beter zwemmen en is mijn algehele beweeglijkheid ook een stuk beter.

U kunt zich vast wel voorstellen hoe blij ik hiermee ben!

Inge Hageman,
Roermond
Groepsbegeleider binnen de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap

Lieve mensen,

Ik, mevr. S.J. Bemelmans-Dierks, zat in een rolstoel en liep met een stok, had weinig kracht en was altijd moe.

Lopen kon ik nog maar heel weinig. Hooguit 20 minuten.

Fysiotherapie hielp niet meer, manuele therapie en accupunctuur maar tijdelijk.

Afgeschreven dus. Het advies van het ziekenhuis in Heerlen was: “Ga maar naar de pijnkliniek, dat is alles wat u nog kunt doen”. Ik ben er nooit heengegaan. Door een eigen ingeving ben ik naar de Rugkliniek gegaan.

Het was alsof ik in een warm bad terecht kwam. Er werd naar me geluisterd! Ik kreeg vertrouwen en na een paar maanden behandelen kon de rolstoel de deur uit. Aan de hand van mijn man liep ik nu met de stok. Maar niet lang daarna kon ik de stok ook laten staan.

Ik heb 3 hernia’s die niet meer operabel zijn, maar de kwaliteit van leven heb ik terug gekregen! Ik ben 78 jaar maar geniet nog volop van de dingen die wel kunnen. Ik bedank hierbij het hele team van de Rugkliniek en in het bijzonder dhr. Zvekich.

Met vriendelijke groet,

Mevr. S.J. Bemelmans-Dierks

Vanaf januari 2005 heb ik kennis gemaakt met Chiropractie. Sindsdien loopt Chiropractie als een rode draad door mijn leven en zou ik niet weten wat ik zonder die behandelingen zou moeten beginnen.

Bekkenwringing: .
Na jaren knagende rugpijn te hebben, ging ik in oktober 2004 helemaal door mijn rug.
Ik kon bijna niet zitten, lopen, staan, liggen ging enigszins als ik maar niet wilde bewegen.
Na een paar bezoekjes aan mijn huisarts werd ik door verwezen voor fysiotherapie. Daar werd gezegd dat ik een bekkenwringing had.
Na 2 maanden was ik nog niets verder, iedere keer als ik voor een behandeling bij de fysiotherapeut was geweest werden mijn bekken recht gezet maar voordat ik thuis was, was het weer hetzelfde liedje. Waren mijn bekken weer verschoven en had ik niks aan die behandeling gehad.

In januari 2005 vroeg een oud-collega aan mij waarom ik niet naar een Chiropractor met mijn klachten ging. Deze raad heb ik toen opgevolgd en ben naar de Chiropractie praktijk te gegaan.
Daar werden mij de eerste keer heel veel vragen gesteld en werd ik heel goed onderzocht.
Als uitslag kreeg ik te horen dat ik een bekkenwringing had maar dat mijn rug daar boven ook helemaal scheef stond, en dat was ook de reden was waarom de behandeling bij de fysiotherapeut niet lang genoeg hielp.
De fysiotherapeut zette mijn bekken wel goed maar daar boven was het nog steeds scheef en zodoende werden mijn bekken weer uit elkaar gewrongen.  Dus wilde ik resultaat boeken met de behandelingen voor mijn bekken moest mijn rug naar boven toe ook goed gezet worden.
Deze behandeling heeft mijn chiropractor toen ook gestart.
Bij deze behandelingen heb ik ook heel veel pijn gehad, maar dat was wel te begrijpen want mijn rug moest een hele andere stand en houding gaan krijgen, want die “scheve toren naar boven, moest weer recht gezet worden”. En zolang die rug scheef stond konden mijn bekken ook niet recht blijven zitten, alles werd gewoon zodoende van de plaats geduwd.
Dit ging helaas wel gepaard met eerst iedere dag en daarna afbouwend naar 1 á 2 / 3 keer per week een behandeling. Nu zit ik, als alles rustig is, op ongeveer 1 keer in de 6 á 8 weken een controle behandeling. Naast deze behandeling moest ik zelf ook heel goed meewerken met oefeningen thuis doen, zwemmen enz. om mijn rug weer stabiel en sterk te krijgen.
Deze behandeling is te vergelijken met een controle bij de tandarts, blijf ik die controles niet doen loop ik het risico dat mijn rug weer langzaam in de oude stand (scheef dus) gaat staan met alle gevolgen van dien, zodat ik weer van voor af aan kan beginnen.

Hielspoor: .
In die periode dat ik bij de chiropractor in behandeling was had ik ook heel veel last van hielspoor aan een voet.  Hiervoor was ik al lang in behandeling bij een podotherapeut.
Daar moest ik maar iedere keer op het spreekuur komen en er werden maar steeds (dure) nieuwe steunzolen gemaakt. Daarbij mocht ik geen slippers, gezondheidsklompen, of sandalen dragen. Het mochten alleen dichte vaste schoenen zijn.
Ondanks dat dit moeilijk op mijn werk (zweminstructrice) te doen was hield ik mij daar ook strikt aan.
Maar niets hielp. Totdat ik voor mijn rug op controle ging bij mijn chiropractor.
Deze zag aan mijn lopen dat er iets was met mijn voet en vroeg wat eraan scheelde.
Ik heb hem toen het verhaal verteld, over hielspoor, steunzolen enz., maar dat het niet hielp.
Mag ik eens kijken vroeg hij.
En ja hij heeft toen een paar behandelingen aan mijn voet gedaan en er was meteen verbetering in.
Van toen af ben ik nooit meer naar de podotherapeut hoeven terug te gaan en heb ik van mijn voet geen last meer.

Nekhernia: .
In de loop van 2005 kreeg ik last van pijn in mijn schouder en tintelen in mijn vingers.
Na alweer de nodige huisarts bezoekjes werd ik voor onderzoek door verwezen naar het ziekenhuis.
Eerst werd er gedacht aan een carpaletunnelsyndroom.
Na enige weken met een brace en/of mitella om te lopen en werken (zodat die pols/arm/schouder rust kreeg) kwam uit de bus dat mijn klachten niet van een carpaaltunnelsyndroom kwamen en werd ik weer naar het ziekenhuis gestuurd.  Daar werd een nekscan gemaakt.
Bij de uitslag kreeg ik te horen dat ik een nekhernia had, maar dat ik maar over een jaar eens zou terug komen omdat de meeste nekhernia’s vanzelf zouden over gaan.  Zo niet dan zou er vermoedelijk een nekhernia operatie volgen.  Inmiddels had ik al geen gevoel meer in 3 van de 5 vingers aan die hand en kon ik die arm en vingers bijna niet meer gebruiken.
Weer kwam ik voor controle bij mijn chiropractor en omdat ik radeloos was vertelde ik weer mijn verhaal.  Hij vroeg of hij de cd van de nekscan mocht zien (deze had ik in het ziekenhuis gevraagd) en is met de behandeling begonnen.
Niet te geloven maar na 1 à 2 behandelingen waren mijn vingers al beter en kon ik weer kleine dingetjes oprapen.  Daarna heeft hij gewoon iedere keer als ik op controle kwam mijn nek behandeld op nekhernia en het gaat op het moment prima.  Met deze nekklachten ben ik dus ook niet meer naar het ziekenhuis hoeven teruggaan en vooral niet geopereerd hoeven te worden.

Whiplash: .
In augustus 2008 heb ik weer pech gehad.  Tijdens mijn werk (zweminstructrice) kreeg ik een voet van een kind in mijn gezicht.  En ben dan ook naar de huisarts gegaan met de klachten van; hoofdpijn – duizeligheid – vermoeidheid – concentratiestoornis – geheugenstoornis – veel transpiratie aanvallen – zwaar gevoel in de armen en benen – wazig zien – niet tegen lawaai en licht kunnen – pijn achter de oogkasten – geen gesprek kunnen voeren en of volgen bij achtergrond lawaai – het gevoel dat je naar een film zit te kijken en er eigenlijk niet bij hoort enz…
Hier kreeg ik te horen dat ik vermoedelijk een scheurtje in het neusbeen had en iets van hersenschudding.
Het zou niet nodig zijn om van de neus een foto te maken omdat het toch vanzelf moest genezen. Ik zou maar een paar dagen rustig aan doen en dan gewoon paracetamol slikken en de schouders er eens onder zetten want ik had volgens hem al eens voor hetere vuren gestaan.
Na 3 weken en nog zeker 5 keer in contact te zijn geweest met mijn huisarts heb ik op aandringen van mijzelf een verwijzing voor een neuroloog gekregen.  Hier kwam ook hersenschudding als uitslag, en als ik over ?????? tijd nog last had moest ik maar eens terug komen.

Maar mijn klachten gingen niet over en na 4 weken thuis te liggen en ziekgemeld te zijn, moest ik op controle bij de bedrijfsarts.  Na een paar vragen gesteld te hebben aan mij vroeg hij of er al iemand naar mijn nek gekeken had. Nee dus.  Na een klein onderzoekje zei hij dat hij mij wilde adviseren om eens naar de chiropractor te gaan om mijn nek eens te laten nakijken want hij had een vermoeden dat mijn klachten vanuit mijn nek kwamen en dat het niet kon dat er na zolange tijd nog geen verbetering was in de toestand door hersenschudding.
Zo gezegd zo gedaan. Die zelfde dag heb ik nog een afspraak gemaakt (en zelfs al een behandeling gehad), bij de chiropractor. Na het gebruikelijk gesprek en onderzoek werd voor hem al heel snel duidelijk dat ik een Whiplash klasse II had. Na een paar behandelingen heeft hij mij ook naar een fysiotherapeut verwezen, waar ik nu ook in behandeling ben.
Mijn chiropractor en fysiotherapeut werken heel nauw samen en hebben onderling contact over hun patiënten. Dus de één weet heel goed wat de ander doet of gedaan heeft en dit overleg komt de behandelingen alleen maar ten goede.

Rughernia: .
Alsof dit verhaal over mijzelf nog niet genoeg is kreeg mijn dochter (toen 14 jaar) eind 2004 flinke rugklachten.  Bij een jaarlijks uitstapje was zij in het bij zijn van onszelf door haar rug gegaan. Dit gebeurde bij het afstappen van een trapje.
Bij de nodige huisartsbezoekjes kregen we maar steeds te horen dat het wel over ging.  En omdat dat in die periode van mijn rugklachten was werd er zelfs gezegd dat het daar aan lag. Omdat mijn dochter zodoende thuis veel over rugpijn zou horen vertellen zou zij dat ook hebben. Onze huisarts wilde haar zelfs zenuwtabletjes voorschrijven omdat het volgens hem tussen haar oren zat. Dit hebben wij als ouders gelukkig niet toegestaan omdat wij ervan overtuigd waren dat onze dochter echt rugpijn had.
Maart 2005 ging ik haar op een dag op school afhalen en ik zag haar strompelend met haar schooltas en één been achter zich aanslepend huilend naar mij toe komen.  Mam het gaat echt niet meer, ik kan niet meer zei ze. Vandaar uit hebben we gebeld met mijn chiropractor en konden meteen langskomen.  Na een onderzoek en foto’s gemaakt te hebben, kwam er als uitslag “rughernia”.  Wat waren wij blij met deze slechte uitslag, alleen maar al dat we nu eindelijk wisten wat ze had en dat het vooral geen aanstellerij was wat steeds gezegd werd.
De eerste tijd mocht zij alleen maar liggen of kleine stukjes lopen maar vooral niet zitten. Ze moest zelfs liggend in mijn auto vervoerd worden van en naar de praktijk. Na een paar weken behandelen en rusten en daarna zelf oefeningen doen ging het langzaam beter en op het moment is het zelfs zo goed dat ze als student een bijbaantje in de horeca heeft. Wel is ze nog steeds voor onderhoud in behandeling bij de chiropractor.

Naast het goed doen van de chiropractie behandelingen is er heel veel geld onnodig aan ziekenhuizen, fysiotherapie, podotherapie, huisarts bezoeken, thuis zijn en niet kunnen werken enz. uitgegeven voor mij.  Als er eerder een verwijzing was geweest naar de chiropractor was er veel geld gespaard gebleven. Dus alles samen gevat kunt u zich voorstellen dat mijn leven zonder chiropractie er heel anders en vooral ongelukkiger en ongezonder zou uit zien.
Ik hoop dat ik ook voor altijd de kans zal behouden om chiropractie behandelingen te kunnen blijven krijgen, zodat ik mijn lichaam door onderhoudscontrole behandelingen in conditie kan behouden en verbeteren.

Maria Vanwersch-L’homme

Prima geholpen door Vivian.
Mede hierdoor heb ik zonder rugklachten de Kennedymars kunnen uitlopen.
Helemaal top!!

Een wonder door chiropractie

Ik ben een vrouw van 53 jaar. Altijd zeer actief geweest, tot op zekere dag; toen kon ik niets meer. Vreselijke pijnen in de rug met uitstraling naar het rechterbeen tot in de voet.

Na herhaalde malen bij de huisarts te zijn geweest, werd ik uiteindelijk doorverwezen naar het ziekenhuis voor foto’s. Deze wezen echter niets uit, ook niet de hernia die men vermoedde. Vervolgens ben ik een week opgenomen geweest in het ziekenhuis. Vele onderzoeken werden gedaan en ik moest zelfs twee keer in de scanner. Maar helaas zonder resultaat.
Ik kreeg een doos medicamenten mee, maar desondanks hield ik 5 maanden lang dag en nacht pijn. Zwaardere medicamenten kreeg ik niet, want dat zou morfine zijn en dat ging de medici te ver.
Moedeloos werd ik ervan; op deze manier wilde ik niet meer verder leven.
Werkelijk van alles heb ik geprobeerd, van geneeskrachtige kruiden tot paragnost toe. Niets hielp. Totdat ik op zekere dag het adres kreeg van Dr. Nilsen.
Mijn laatste strohalm. Ik maakte een afspraak en een ‘wonder’ is geschied. Na de tweede behandeling kon ik alweer rechtop lopen (na 5 maanden zitten of strompelen met een oude wandelstok). En nu, 12 behandelingen later, kan ik weer bijna alles. Ik zou bijna zeggen ik ben opnieuw geboren.
Dr. Nilsen hartelijk dank.

Een dankbare patiënt

Mevrouw M. Jennekens – Minnartz

Daar zit je dan met de vraag, hoe het toch mogelijk is, dat je van deze vreselijke hoofdpijn afgekomen bent.

Het begon allemaal in 1996. Af en toe was het toen, dat ik zeker bij de seizoenswisselingen, regelmatig midden in de nacht opstond met een behoorlijke hoofdpijn, bijna om misselijk van te worden. Toen ik met deze klacht naar mijn huisarts ging, vertelde hij me dat dit een aangezichtzenuwontsteking was en ik kreeg hier ook de medicijnen voor.

Een jaar later ben ik weer naar de huisarts gegaan en ik vertelde hem dat de hoofdpijn er nog steeds was en ik wilde naar een neuroloog. Deze vertelde me na 10 minuten, dat ik clusterhoofdpijn had en ik was toen patiënt nummer 96 in Nederland. Op dat moment voelde ik me wel opgelucht omdat je nu eindelijk wist, wat er met mij aan de hand was. Ik kreeg toen ook de goede medicijnen (Isoptin en Emigram) en ik kreeg ook medische zuurstof (via de firma Hoek Loos) voorgeschreven.

Clusterhoofdpijn is heel erg zeldzaam en de meeste mensen hebben hier nog nooit van gehoord (inclusief mijn huisarts). Het komt meestal bij mannen voor en de meeste aanvallen komen midden in de nacht. De neuroloog vertelde mij dat er niet veel aan te doen was, maar dat de klachten, naarmate dat je ouder wordt, weer zouden verdwijnen (weinig hoop dus dat je ervan afkomt).

Begin 2002 belde een tante mij op met de mededeling dat zij bij iemand op bezoek was geweest, waar ook zuurstofflessen op de slaapkamer stonden. Toen zij vroeg waar deze flessen voor waren werd haar verteld dat deze van de man des huizes waren en hij had ook clusterhoofdpijn. Deze man had zich echter aan zijn nek laten behandelen en was sindsdien van zijn clusterhoofdpijn af! Ik had zelf al een paar keren tegen mijn huisarts verteld, dat tijdens de hele zware hoofdpijnaanvallen van clusterhoofdpijn, mijn hele nek verkrampte. Het antwoord hierop was: dit is normaal!

Maar, toen ik vorig jaar buiten de hoofdpijnklachten ook nog serieus pijn aan mijn nek kreeg, was mijn huisarts overtuigd en gaf hij het advies om naar een manueel therapeut te gaan. Inmiddels had ik al alleen maar positieve geluiden gehoord van de Rugkliniek in Heerlen, dus de keuze was al snel gemaakt om liever naar hun toe te gaan. Voorzichtigheidshalve heb ik eerst de Rugkliniek gebeld om te vragen of zij bekend waren met het fenomeen clusterhoofdpijn en ja hoor, er waren zelfs 3 patiënten bij hun onder behandeling.

Nadat de chiropractor de bloeddruk aan beide polsen gecontroleerd had, was duidelijk te zien dat er een aanzienlijk verschil was tussen links en rechts. Daaruit kon je concluderen, dat de clusterhoofdpijn bij mij aan de linkerkant van het gezicht zat. De röntgenfoto’s lieten zien dat mijn nek scheef stond en verder werd een blokkering bij de 2e wervel geconstateerd. De chiropractor gaf mij 80% kans dat ik van de hoofdpijn afkwam en ik wist niet wat ik hoorde toen hij dat zei.

Inmiddels was het 6 september 2002 geworden en 8 weken van intensieve behandeling volgden. In die tijd moet ik wel zeggen dat het aantal aanvallen behoorlijk toenam en wel zodanig dat ik begon te twijfelen of ik wel goed bezig was. Ik heb toen maar een afspraak gemaakt met de neuroloog, maar dat was eigenlijk zonde van de tijd. De röntgenfoto’s die ik bij me had, gunde hij nog geen blik waardig en al snel liet de man blijken, dat hij geen hoge pet op had van de alternatieve geneeswijze. Hij had het zelf nog niet meegemaakt, dat iemand via een chiropractor van zijn clusterhoofdpijn afkomt. Maar ja, ik had nu in ieder geval de volgende indrukken gekregen: De neuroloog constateert alleen de klacht en schrijft vervolgens een receptje tegen de pijn, maar de Rugkliniek is de eerste instantie die echt wat onderneemt! Zij beginnen met bloeddruk metingen, zij maken röntgenfoto’s, zij raden het gebruik van medicijnen af en zij proberen in ieder geval met de handen en hun kennis om je van de hoofdpijn af te helpen.

Maar nu komt het; 4 november 2002 had ik ’s morgens om 01.16 uur mijn laatste aanval, 5 november 2002 was ik bij de neuroloog en 6 november 2002 was ik weer bij mijn chiropractor. Toen ik die dag bij de chiropractor binnenliep, vroeg hij mij “en hoe is het?”. Mijn antwoord was kort, “nou, het gaat wel”. Daarna ging hij aan het werk, maar hij constateerde zelf dat de blokkade bij de 2e wervel verdwenen was! Toen pas heb ik hem verteld dat ik sinds maandagmorgen 4 november geen aanvallen meer gehad heb.

Nu schrijven we woensdag 21 mei 2003, dat wil zeggen een half jaar later en ik vraag me af waarom ik de firma Hoek Loos nog niet gebeld heb, zodat zij de volle 5 flessen zuurstof maar bij me komen weghalen, want ik heb ze nog steeds niet nodig gehad. Godzijdank, dankzij chiropractie.

Met vriendelijke groeten,

Paul Lemmens, ex-clusterhoofdpijn patiënt

Mijn werk als (toen) ziekenverzorgde op een afdeling voor demente ouderen vergde veel lichamelijke inspanning. Wat tot gevolg had dat ik op een middag een zweepslag voelde in mijn rug, zodanig dat ik niet meer uit mijn stoel kon opstaan.

Vreemde en pijnlijke gewaarwording
Toen begon de ellende. Naar de arts, naar de fysio, bijna 3 maanden lang, met ups en downs. Veel beter werd het niet.
Met als gevolg dat mijn humeur er ook niet beter op werd. De controlerende arts gaf als advies om eens een chiropractor op te zoeken (had ik nog nooit van gehoord). Dat deed ik dus. Toen veranderde mijn leven volkomen.
Men dacht dat ik een hernia had, maar het bleek een vergroeiing in mijn bekken te zijn. Na de 5e behandeling (dit is na anderhalve week) kon ik mijn voeten weer afdrogen. Iets wat ik al die tijd niet meer kon. Ik zag de toekomst weer rooskleurig in en had weer een toekomst. Toch kreeg ik een terugslag, maar die was ik snel te boven.
Na 2 maanden van chiropractor bezoeken kon ik weer autorijden en therapeutisch aan het werk. Dit opgebouwd totdat ik weer kon werken. Een fantastisch gevoel.

Nu op dit moment, dit is ongeveer 2 en een half jaar later ga ik om de 9 weken terug naar de chiropractor en ben nooit meer ziek geweest met rugklachten. Ik ben nu verpleegkundige en haal over
1 jaar mijn diploma. Iets waar ik zo’n 2 en een half jaar geleden niet eens van durfde te dromen. Je snapt dat ik mijn controlerende arts ontzettend dankbaar ben voor dat advies. Niet te vergeten ook de chiropractor die ervoor gezorgd heeft dat ik weer een toekomst kreeg. Bedankt.

Mevrouw D. H.