Chiropractor in Heerlen voor rug, nek en gewrichtsklachten

Om maar meteen met de conclusie van dit verhaal te beginnen, chiropractie en de aanvullende tips van mw. Nilsen zijn voor mij blijkbaar de juiste remedie om mij met mijn soms (zeer) pijnlijke rug alles weer te kunnen doen. (de winter 96-97 ben ik probleemloos door gekomen, de eerste winter sinds jaren).

Mijn rug gaf al problemen toen ik 15 jaar was, maar je bent jong en kan wat hebben. Naar mate de jaren verstreken werden de klachten geleidelijk iets meer, dan werd zich weer geholpen met een angoragordel smeersel, “rodelamp” en enkele jaren terug ook soms spierverslappers. Toen in augustus 1994 eerst mijn vader stierf en ± 8 weken later ook mijn moeder, escaleerde het probleem. (ik kreeg heftige pijnscheuten in mijn rug waardoor ik soms niet meer lopen of bewegen kon). Via mijn huisarts werd ik naar de fysiotherapeut gestuurd en een combinatie van manuele fysio en ontspanningstherapie samen met spierverslappers hielp mij weer op de been.

Tevens constateerde de neuroloog in die zelfde periode dat ik slijtage had op L5 niveau (ik moest ermee leren leven). Enfin, zomer 1995 ging het weer goed met mij en werd de fysiotherapie afgebouwd en stopte ongeveer in oktober. Toen, eigenlijk als donderslag bij heldere hemel ging het in november 1995 weer hartstikke mis, op een paar uur tijd ging mijn rug scheef staan en kreeg daarna alle kwalijke symptomen terug. Dus maar weer terug naar de huisarts en deze adviseerde mij om maar eens naar een chiropractor te gaan, deze zou mij weer snel in het “gareel” krijgen. En zo kwam ik bij mw. Nilsen terecht, deze kwam na onderzoek en bekijken van de röntgenfoto`s tot de conclusie dat ik inderdaad slijtage had, maar ook een “te rechte” rug, helemaal goed zou het nooit worden, maar elke % verbetering was meegenomen. In het begin (half november) ging het niet goed, na twee weken kon ik nog maar moeilijk lopen. Toen kreeg ik het advies: absolute rust, dit hield in dat ik op bed moest liggen en niet meer lopen of autorijden en ik ging 3 á 4 keer per week vervoerd door een vriend liggend in de auto naar mw. Nilsen.

Zo rond de kerst ging het redelijk maar kreeg ik een zware griep. Begin januari 1996 kon ik “niks” meer en heb toen overleg gepleegd met mijn huisarts en mw. Nilsen. De één vond het te lang duren, de ander zei: “volhouden, we komen er wel”. Gevolg: de huisarts stuurde me naar de orthopedisch specialist, ook deze specialist stelde slijtage vast en wou eventueel met corticosteroïde injectie beginnen. Ik heb dat toen in overleg met mw. Nilsen niet gedaan. Ondertussen moedigde ze me aan om te blijven komen en dus ging 4 á 5 keer per week (voor soms een dubbele behandeling) richting Heerlen. Uiteindelijk, zo rond maart (ik zal toen ± 60 behandelingen hebben gehad) begon het echt te verbeteren, het begon echt goed te gaan, kreeg van de specialist een korset om mijn werk weer te kunnen uitoefenen. (de specialist wist dat ik bij een chiropractor in behandeling was, en wees dit niet af).

Tegen de zomer werkte en fietste ik weer voluit, sindsdien doe ik echt alles weer, als ik maar op mijn rug let. Chiropractie gebeurt nog eens per 2 maanden. Wel zit ik op advies van mw. Nilsen 1 x per week op zwemgym en 1 x per week sportmassage. Mijn rug voel ik wel maar ik kan alles en voel me kiplekker.

Groetjes,

John Bindels                                                                                    Bocholtz, 15-03-1997

Mijn naam is Karian Schmitz-Frijns en ben dit jaar 50 geworden. Sinds vorig jaar had ik te kampen met vervelende pijn in mijn onderrug. Als ik ’s morgens opstond kwam ik niet meer recht van de pijn in mijn onderrug.

Ik werk in de thuiszorg als A hulp, dus dit houdt in: veel zwaar huishoudelijk werk verrichten en ik was dood moe als ik ’s middags thuis kwam.

Later in het jaar kreeg ik klachten van mijn linker arm, constant pijn en krachtverlies in mijn linkerhand. Ik ben in behandeling geweest bij een fysiotherapeut en een osteopaat en ben in het ziekenhuis onderzocht door een neuroloog. Dit leverde echter niets op. De klachten bleven.

Toen ik dit op mijn werk vertelde ben ik door mijn ziekteverzuim coördinator naar de Rugkliniek in Heerlen gestuurd en heb toen een intakegesprek gehad met dr. M. Zvekich.
Het was een heel fijn gesprek en hij heeft mij heel goed uitgelegd wat er eventueel aan de hand kon zijn met mij en heeft mij ook aangeraden nek en rug foto’s te laten maken in het AZM te Maastricht.

Nadat de foto’s naar Rugkliniek Heerlen waren gestuurd, ben ik opnieuw op gesprek gekomen en hebben we samen de foto’s bekeken.
De chiropractor is toen zijn behandeling gestart en na ongeveer 5 behandelingen was mijn rugpijn helemaal weg. Ik ben dr. Zvekich heel dankbaar dat de behandeling zo goed is aangeslagen.

Ik kom nu nog voor behandeling van mijn linkerarm en hand, maar heb goede hoop dat ook dit goed zal verlopen.

Ik ben Dr. Zvekich zeer dankbaar dat hij mij van de rugpijn heeft afgeholpen en begin nu aan een leven zonder pijn in mijn rug.

Hartelijk dank hiervoor

Groetjes,

Karian Schmitz-Frijns.

Mijn naam is René M. en ik ben 43 jaar. Op 10 september 2001 kwam ik voor het eerst bij de chiropractor, mevrouw Nilsen. Ik had toen al enige tijd heel veel pijn in de borststreek en in de middenrug. Na een bezoek aan de huisarts werd ik in eerste instantie doorverwezen naar de cardioloog. Na diverse onderzoeken en testen bleek mijn hart gelukkig in orde. Maar de hevige pijn in de borststreek en in de middenrug ging niet weg. Zelfs normaal ademhalen, deed behoorlijk pijn. De cardioloog vertelde mij dat ik hoogstwaarschijnlijk last had van zeer verkrampte tussenribspieren. De oorzaak hiervan kan divers zijn: stress, een plotselinge onverwachte draai van de romp of bijvoorbeeld een hevige niesaanval. Een flinke verkramping van deze tussenribspieren kan leiden tot hevige zenuwpijnen, aldus de cardioloog. Voor mij was op dat moment echter maar een ding belangrijk: wie kan mij van deze pijn verlossen? Pijnstillers hielpen maar enkele uren, maar konden de pijn niet helemaal laten verdwijnen. Aangezien mijn moeder ook al vele jaren bij de chiropractor kwam, adviseerde ze mij om deze ook eens te bezoeken.

Na enkele intensieve behandelingen door mevrouw Nilsen (in het begin drie keer per week) was ik verlost van de pijn. Ik kon weer normaal ademhalen zonder pijn op de borst. Ook kon ik weer bukken en andere bewegingen maken, die mij voorheen veel pijn deden. Dat was een fantastisch gevoel. Gedurende bijna elf jaar kom ik nu eens per vijf á zes weken voor een “onderhoudsbeurt” bij de chiropractor. Mocht ik tussendoor onverhoopt weer een hevige pijnaanval krijgen, dan ben ik heel blij dat ik meteen terecht kan bij de chiropractor voor een acute behandeling. Meestal volstaan de twee behandelingen in één week om mij weer pijnvrij te maken. De onderhoudsbeurten zorgen voor stabiliteit van de tussenribspieren en de middenrug.

Ik had in het begin nooit gedacht dat chiropractie mij van de vreselijke pijn zou kunnen verlossen. Nu weet ik beter. Een gerichte behandeling bij de chiropractor voelt dan als een verademing. Ik kan dan ook iedereen, die eveneens klachten in de borststreek en middenrug heeft, alleen maar adviseren om dan Rugkliniek Heerlen te bezoeken!!!

Met vriendelijke groet, René M.

Lees alle reacties van patiënten

Door een ongelukkige val op 12 april 2003 schoot mijn schouder aan de benedenkant uit de kom. Door een bepaalde beweging schoot de schouder weer terug op de plaats. Dit deed vreselijk pijn en omdat ik dit nog nooit had meegemaakt dacht ik iets gebroken te hebben. Toen ik probeerde mijn armen hoog te doen schoot hij weer uit de kom. Omdat het weekend was bracht mijn man me naar de eerste hulp van het AZM. Daar kreeg ik een “arm-sling” en het advies maandags naar de huisarts te gaan. Inmiddels kon ik met mijn arm niets meer, zelfs niet meer autorijden.

De huisarts adviseerde mij in behandeling te gaan bij de fysiotherapeut. Op mijn vraag of het niet beter was naar de chiropractor te gaan zei de huisarts dat deze blessure toch het beste behandeld kon worden door de fysiotherapeut. De fysiotherapeut liet mij in het begin lichte oefeningen doen die ik goed kon uitvoeren. Na enkele weken moest ik oefeningen doen waar ik met de rug naar de deur toegekeerd en met mijn handen aan de deurklink voorover moest laten vallen. Deze oefening waarbij mijn schouders een draaiende beweging maakten had een absoluut negatief effect op mijn schouder. Inmiddels was het medio mei en we zouden op vakantie gaan. De fysiotherapeut gaf mij het advies tijdens de vakantie flink te zwemmen. Dit heb ik 3 keer gedaan.
Na deze drie keer zat mijn schouder volkomen vast en elke beweging deed veel pijn. Na de vakantie medio juni ben ik teruggegaan naar de fysiotherapeut. Deze schrok van de toestand van mijn schouder en gaf mij het advies foto’s te laten maken in het ziekenhuis.

Omdat ik ongeveer 15 jaar ervaringen heb met de chiropractie vanwege een rugblessure heb ik meteen een afspraak gemaakt met Dr. Nilsen. Hier hoorde ik dat er geen foto’s gemaakt hoefden te worden omdat er niets gebroken was. “Was u maar eerder gekomen”, zei dr. Nilsen. “Door te vlug oefeningen te doen na het ongeluk, is er verdere verergering ontstaan waardoor uw schouder helemaal vast zit en u een zogenaamde ‘FROZEN SHOULDER’ heeft. We krijgen het wel goed” aldus Dr. Nilsen, “maar de behandeling gaat hierdoor aanmerkelijk langer duren dan normaal.”

Ik ben nu 6 maanden en ongeveer 50 behandelingen verder. In dit halve jaar heb ik veel pijn gehad en zag ik soms geen heil meer in de behandelingen. In deze periode heb ik ook nog een gesprek gehad met mijn huisarts. Deze vertelde mij dat een frozen shoulder in het ziekenhuis onder narcose gezet kan worden, maar dat aan deze methode risico’s verbonden zijn.

Door de overredingskracht van Dr. Nilsen en het vertrouwen wat ik al in haar had door de behandeling aan mijn rug, heb ik de behandelingen doorgezet en kan ik momenteel weer bijna alles doen met mijn arm.

28 december 2003
Marga Ghijssen

Na een ruggeprik, voorafgaande aan een operatie – men had 3 x moeten prikken voordat deze lukte – kreeg ik rugklachten. Na fysiotherapie werden deze klachten minder, maar kwamen echter terug. Toen nog maar eens fysiotherapie, echter de klachten bleven terugkomen.

De huisarts liet een foto maken, maar deze foto leverde niets op en stuurde mij weer naar de fysiotherapie. Deze stuurde mij door naar de chiropractor.
Ach, baat het niet, schaadt het niet, dacht ik.
Zo kwam ik bij de Rugkliniek terecht.
Na enkele behandelingen voelde ik verbetering. Nu na ca. een half jaar gaat het stukken beter. Ben wel nog onder behandeling. Ik zal wel nog moeten leren, dat mijn rug niet alles meer aankan.
Dank aan Chiropractie Rugkliniek Heerlen en met name,
dhr. M. Zvekich D.C.

Wijlre 21-12-2007
Dhr. Thei Wessels

Op 30 mei om ongeveer 7.45u begonnen de weeën en na enkele rustige uurtjes werd zonder verdere complicaties om 14.35u Ivy (ongeveer 3150gr) geboren. Ze dronk goed, sliep goed en was vooral een “rustige” baby. Ivy bleef echter rustig, op ontdekking uitgaan was er niet bij.

Met 10 maanden kon ze net alleen zitten. Kruipen deed ze bijna niet, eigenlijk was het meer schuiven over de grond. Met ongeveer 17 maanden begon ze een klein beetje te kruipen en met 18 maanden kon ze eindelijk staan. Omdat ik zo bezorgd was dat ze zo laat liep, heeft de kinderarts haar bekken onderzocht toen Ivy (onderhand 19 maanden) in het ziekenhuis lag vanwege koortsstuipjes. Niets aan de hand zei deze; alleen bang, komt wel goed. Met 20 maanden praten als Brugman, maar nog steeds niet lopen.

Met 21 maanden wankele pasjes aan mijn hand en met 22 maanden eindelijk alleen lopen. Bij het lopen blijft het voorlopig, want Ivy is nog steeds bang. Zo was jij ook vroeger zeiden mijn ouders dan, ’t komt wel.

Speeltuin vindt ze niet leuk (bang?). Alleen de zandbak wordt met een bezoekje vereerd. Zwemmen: dan gilt ze alles bij elkaar. Ivy kan uren alleen spelen met blokken, touwtje, boekjes enz. (kleine motoriek). Maar bewegingen die (spelen) haar grove motoriek stimuleren vindt ze niet leuk.

Als Ivy 4 jaar is, krijgt ze een grote fiets. Met 6 jaar na bloed zweet en tranen kan ze eindelijk zonder wieltjes (zijwielen) fietsen. Onze jongste dochter Milou fietst al vanaf dat 3 ½ is, zonder zijwielen en nu zien wij dus duidelijk verschil in de motorische ontwikkeling van onze 2 dochters.

Ivy is 7 ½ jaar bang, terughoudend, onzeker en ongeconcentreerd. Via een verhaal van kennissen van mijn zus en na het lezen van het info-boekje kom ik bij de chiropractor. Na dit eerste bezoek zijn wij erg geschrokken; Ivy groeit scheef (er zit enkele cm’s verschil in hoogte van schouderbladen) maar ze kan geholpen worden.

En buiten verwachting, zelfs al na de eerste keer zien wij verbetering. Ze is niet meer zo langzaam en dromerig. En nu een ½ jaar later en na menig rondje gekropen te hebben, hebben wij een hele andere dochter.

Ze is geconcentreerd, spontaan, zelfstandiger niet zo onzeker. Ze heeft leren zwemmen, springen, fietsen, rolschaatsen, klimmen, skeeleren enz. Nu is ze zelfs eens kwaad en ondeugend.

Wij zijn u erg dankbaar!

Stella, Paul Leblanc en Ivy

Mijn werk als (toen) ziekenverzorgde op een afdeling voor demente ouderen vergde veel lichamelijke inspanning. Wat tot gevolg had dat ik op een middag een zweepslag voelde in mijn rug, zodanig dat ik niet meer uit mijn stoel kon opstaan.

Vreemde en pijnlijke gewaarwording
Toen begon de ellende. Naar de arts, naar de fysio, bijna 3 maanden lang, met ups en downs. Veel beter werd het niet.
Met als gevolg dat mijn humeur er ook niet beter op werd. De controlerende arts gaf als advies om eens een chiropractor op te zoeken (had ik nog nooit van gehoord). Dat deed ik dus. Toen veranderde mijn leven volkomen.
Men dacht dat ik een hernia had, maar het bleek een vergroeiing in mijn bekken te zijn. Na de 5e behandeling (dit is na anderhalve week) kon ik mijn voeten weer afdrogen. Iets wat ik al die tijd niet meer kon. Ik zag de toekomst weer rooskleurig in en had weer een toekomst. Toch kreeg ik een terugslag, maar die was ik snel te boven.
Na 2 maanden van chiropractor bezoeken kon ik weer autorijden en therapeutisch aan het werk. Dit opgebouwd totdat ik weer kon werken. Een fantastisch gevoel.

Nu op dit moment, dit is ongeveer 2 en een half jaar later ga ik om de 9 weken terug naar de chiropractor en ben nooit meer ziek geweest met rugklachten. Ik ben nu verpleegkundige en haal over
1 jaar mijn diploma. Iets waar ik zo’n 2 en een half jaar geleden niet eens van durfde te dromen. Je snapt dat ik mijn controlerende arts ontzettend dankbaar ben voor dat advies. Niet te vergeten ook de chiropractor die ervoor gezorgd heeft dat ik weer een toekomst kreeg. Bedankt.

Mevrouw D. H.

In maart 2009 ben ik, Twayn Meuwissen, voor het eerst bij Trine Nilsen gekomen samen met mijn ouders. Ik was toen 2,5 jaar oud.

Wij zijn bij Trine gekomen door een verwijzing van Sytske van Leeuwen van Stichting Heel de mens. De eerste keer schrok Trine ook wel een beetje, dat ik voor mijn leeftijd zo’n zware blokkades had. Ze zei tegen ons dat ze het zo erg op die leeftijd nog nooit gezien had, Twayn moest ontzettend veel pijn hebben. Je moet het zien als iemand die oud is en slijtage heeft.

Na de eerste behandeling zagen wij al meteen resultaat. Twayn liep niet meer zo voorover gebogen. We zijn blij dat we deze weg zijn ingeslagen, ook al is Twayn nog in behandeling.

Trine heel veel dank namens de ouders van Twayn.

Groetjes van Twayn

Met mijn auto voor een rood stoplicht staande, werd ik van achteren aangereden door een ander voertuig.

In het begin had ik nauwelijks halsklachten. Na een aantal maanden nam de pijn in de hals en in een deel van de schouder toe. Deze pijn bereikte een ondragelijke hoogte. Behandeling bij een goed bekend staande fysiotherapeut volgde. Na 17 behandelingen was geen verbetering van de toestand ingetreden.

Bij toeval ontmoette ik een vrouw uit Sevenum, die mijn halskraag zag en zelf heel ernstig getroffen was door een “whiplash”. Zij was genezen door mevrouw Trine Nilsen. Bij nadere informatie trof ik nog twee mannen, die eveneens door mevrouw Nilsens behandelingen werden verlost van hun pijnen.
Met mijn huisarts dokter P.v.E. had ik hierover een gesprek. Hij ging akkoord met behandeling door mevrouw Nilsen.

De eerste behandeling gaf al verlichting. Bij de derde behandeling was de pijn weg. Een aantal nabehandelingen in een steeds grotere tijdsperiode zorgden ervoor, dat ik niets meer merk van de oorspronkelijk pijn veroorzaakt door “whiplash”. Ik onderging haar genezende behandelingen beginnend januari 1995 op 73-jarige leeftijd.

J. Brouwer