Chiropractor in Heerlen voor rug, nek en gewrichtsklachten

Het doet niet ter zake wie ik ben, maar ik had altijd pijn in mijn rug. Volgens de dokters was ik te zwaar dat is waar. De osteopaat kon me helpen, maar dat was een prijzige zaak. De acupuncturist wist een oplossing maar die is nog steeds in de maak.

Ik zag geen uitweg meer. Ik las over de Rugkliniek en dacht: ”Ik probeer”. Uit eigen beweging heb ik een afspraak gemaakt. De rugpijn werd vrijwel meteen gestaakt. Nu ga ik 4x per jaar op controle. Mét of zónder BTW het kan me niet bollen.

Ik kan het iedereen aanraden, toe. Het is geen hocus, pocus, geen zó maar alternatief gedoe. Het is dé oplossing voor schijnbaar onoplosbare zaken. Maar je moet wel zélf de eerste gang naar de Rugkliniek maken.

Jullie ook Succes,

Arno Merckelbagh

Dames en heren, als deze meneer zo meteen weer in de wachtkamer komt, loopt hij recht’. Dit waren de eerste woorden die ik dokter Milan Zvekich hoorde zeggen. Daar heb je weer zo’n Tita Tovenaar waren mijn eerste gedachten.

Ergens half oktober kreeg ik plotseling rugklachten, aanvankelijk ging ik er van uit dat het om spierpijn ging. Maar na een aantal bezoeken aan een masseur, wat niet hielp, heb ik op aandringen van een collega op 3 november 2010 contact gezocht met Rugkliniek Heerlen. Ik wilde graag een afspraak met dokter Zvekich zoals mijn collega mij had geadviseerd. Voor deze dag was dokter Zvekich zijn agenda vol gepland, maar een half uur later kreeg ik een telefoontje terug dat ik tijdens zijn lunchpauze kon komen. Zelf had ik er een hard hoofd in dat ik op deze manier van mijn rugpijn verlost zou worden. Ik stond namelijk helemaal scheef, normaal zit je rechterschouder ongeveer op één lijn met je rechterheup, maar bij mij stond mijn linkerschouder in één lijn met mijn rechterheup.

In de behandelkamer werd mij uitgelegd wat er mankeerde, ik zat dicht tegen een hernia aan. Afgesproken werd dat ik iedere dag zou langskomen om een intensieve behandeling te volgen. De eerste 3 behandelingen werd er geprobeerd om mij weer recht te laten staan, dit ging met veel pijn gepaard, maar het doel heiligt de middelen. Ik kon alweer rechter staan, maar er zat voor mijn gevoel te weinig schot in en ik had voor mezelf besloten dat als het niet snel beter zou worden, ik ermee zou stoppen. Dokter Zvekich verzekerde mij echter dat het snel een stuk beter zou gaan. Gelukkig heb ik op dat moment besloten om door te gaan met de behandeling. Na 2 weken zijn we overgestapt op een behandeling van 2x per week, positief was dat ik zelfs op zaterdag terecht kon.

Ik voelde dat het steeds beter ging met mijn rug en eind november hebben we het besluit genomen om mijn rug weer te belasten d.m.v. een rit per auto naar Amsterdam, waar ik voor mijn werk moest zijn. Dit zou een ultieme test zijn voor mijn rug, omdat autorijden een week eerder nog een kwelling voor mij was. De test pakte goed uit en vanaf dat moment is het alleen maar beter gegaan met mijn rug. Ik ga nu alleen nog voor controle naar de Rugkliniek.

Ik kan iedereen die ernstige rugklachten heeft aanbevelen om naar dokter Milan Zvekich te gaan. Een Tita Tovenaar die geen illusie verkoopt maar mensen door middel van zijn gouden handen en door intensieve behandeling van hun rugklachten afhelpt.

Peter Ummels
Cadier en Keer

Een jaar of 6 geleden had mijn echtgenote een “ischias-aanval”. In die tijd gingen wij al regelmatig naar een natuurarts, die al eens tegen mijn vrouw (die de ziekte van Parkinson en diabetes heeft) had gezegd om eens een chiropractor D.C. te raadplegen, om iets te doen tegen de gebogen houding en het trillen waar Parkinson patiënten vaak last van krijgen. Wonend in Asten hebben we toen gezocht naar een chiropractor D.C. in onze buurt.
We kwamen toen in Heerlen terecht. We hadden al snel flink wat informatie over chiropractie verzameld en gelezen. De behandelingen -die voor ons gevoel- vakkundig en met aandacht werden verricht, werkten verlichtend. De ischias was al snel verdwenen. Aan de gebogen houding en het trillen is minder makkelijk wat te doen, maar toch voelde mijn echtgenote dat het goed voor haar was.

Ondergetekende had toen ook wat pijnlijke plekken (uitstralend) rondom de wervelkolom, uitstralend naar rechter- en vooral linker been en heeft zich toen al spoedig ook onder behandeling gesteld. Eigenlijk met hetzelfde resultaat. De uitstraling is al lang verdwenen en na een behandeling voel je je weer een aantal weken soepeler en de “pijnproblemen” zijn dan een stuk minder.

We kwamen er toen achter dat je niet pas naar een chiropractor moet gaan als er problemen zijn, maar eigenlijk door het jaar heen regelmatig een bezoekje moet brengen om alles weer eens te laten “opkrikken” (als het ware controlebeurten net als bij de tandarts). We gaan nu samen zo’n 5 à 6 keer per jaar naar de Rugkliniek te Heerlen (ondanks dat het heen en terug ± 160 km rijden is).

De sfeer is er prima, de outillage uitstekend en er is in die jaren een persoonlijke band ontstaan. Je weet wat meer van elkaar, belangstelling en aandacht zijn wederzijds. Ook kwamen we op het spoor van nog andere therapeutische behandelingen en hebben we via mevrouw Nilsen rugvriendelijke stoelen aangeschaft, die uitstekend bevallen. Ondergetekende zijn echtgenote is huisvrouw en hijzelf gepensioneerd leraar.

W. en C. de Bruin-Schouten

Asten

Hallo, ik ben Anniek en ik ben 8 jaar.
Ik had al een paar jaar soms pijn in mijn benen, vooral rond mijn knie. Soms was de pijn zo erg dat ik er niet van kon slapen. Dan gaf mama mij een sinaspril.

Eerst dacht mama dat het gewoon vermoeidheid was maar de dokter legde uit dat het van het groeien komt.
Mama praatte hierover met dokter Nilsen. Die raadde haar aan om mij eens mee te nemen.

Nu ga ik een paar keer per jaar naar de chiropractor. Soms heb ik nog wel eens een beetje pijn in mijn benen maar niet meer zo erg, en sinaspril heb ik niet meer nodig!

Groetjes Anniek

Mijn ervaringen met chiropractie wil ik graag op papier zetten. Het begon zowat ik de jaren tachtig toen ik bij het uitstappen uit de auto een flinke scheut in de onderrug kreeg. Van die tijd begon de ellende. Ik kon me niet meer bewegen en had vreselijk pijn. De bezoeken aan de huisarts volgende regelmatig. Ik kreeg een verwijskaart voor een specialist en moest foto`s maken. Een week wachten voordat de uitslag bekend werd. Op de foto`s was niets te zien werd mij verteld, dus stuurde de huisarts mij naar een fysiotherapeut. Daarnaast slikte ik pijnstillers. Bij de fysiotherapeut kreeg ik verschillende behandelingen waaronder interferentie. Na 2 of 3 keren ging het weer en kon ik mijn werkzaamheden weer hervatten.

Maar het euvel kwam regelmatig terug en iedere keer weer moest ik de ziektewet in en moest ik zoveel mogelijk rusten. Op een dag zei een (nu) ex-collega van mij, “waarom ga je niet naar chiropractor”? “wat is dat?”, vroeg ik haar. Nadat ze mij had uitgelegd wat ik doen moest, heb ik contact opgenomen met mw. Nilsen. Ik ben nu onderhand elf jaar in behandeling, en ik moet zeggen dat het nu goed gaat. Regelmatig kom ik voor controle en als het nodig is maak ik gelijk een afspraak en kan ik ook direct geholpen worden. Ik hoef niet lang meer met pijn te lopen. Dankzij mw. Nilsen. Ik heb ook anderen aangeraden om naar een chiropractor te gaan als ze last krijgen van pijn.

Dr. Nilsen nogmaals bedankt!

Mw. de la Combé – Reep uit Hoensbroek

Mijn naam is M. Jeurissen-Piëtte. Ik ben sinds 1992 onder behandeling bij mevrouw Nilsen, dokter in chiropractie. In 1990 begon ik rugklachten te krijgen. Diverse onderzoeken op het A.Z.M. te Maastricht brachten geen uitkomst. Gynaecoloog, rugspecialisten en internisten, niemand kon iets vinden. Mijn toestand verslechterde zodat ik moeilijk kon lopen en steeds meer moest gaan liggen. Op aanraden van vrienden kwam ik terecht bij een magnetiseuse. Na een eerste gesprek dacht zij mij te kunnen helpen. Doch na enkele behandelingen bleek dit een onmogelijke zaak.

Zij adviseerde mij een chiropractor te raadplegen. Iets waar ik toen nog nooit van had gehoord. In diezelfde tijd kwam er op t.v. een uitzending over chiropractie . Dit heeft mij toen over de drempel geholpen. Na overleg met de huisarts heb ik toen een afspraak gemaakt met mevrouw Nilsen. Na het maken en bestuderen van de foto’s constateerde zij iets dat geen enkele specialist voor haar had gezien. Mijn rug was versleten en bijna alle zenuwen zaten bekneld. Ik kon door haar geholpen worden, alhoewel ik een lange weg te gaan zou hebben. In het begin moest ik driemaal per week naar Heerlen. Na enige weken voelde ik verbetering en kon ik weer enige dingen doen die ik voor jaren niet meer voor mogelijk had gehouden. Na die beginperiode ging het steeds beter en begonnen we de behandeling af te bouwen.

Nu ben ik vrij van klachten en ga ik nog driemaal per jaar voor een nabehandeling. Ik kan duidelijk stellen dat door de chiropractie ik nu weer alles kan doen en genieten van mijn leven.

M. Jeurissen-Piëtte

Vanaf januari 2005 heb ik kennis gemaakt met Chiropractie. Sindsdien loopt Chiropractie als een rode draad door mijn leven en zou ik niet weten wat ik zonder die behandelingen zou moeten beginnen.

Bekkenwringing: .
Na jaren knagende rugpijn te hebben, ging ik in oktober 2004 helemaal door mijn rug.
Ik kon bijna niet zitten, lopen, staan, liggen ging enigszins als ik maar niet wilde bewegen.
Na een paar bezoekjes aan mijn huisarts werd ik door verwezen voor fysiotherapie. Daar werd gezegd dat ik een bekkenwringing had.
Na 2 maanden was ik nog niets verder, iedere keer als ik voor een behandeling bij de fysiotherapeut was geweest werden mijn bekken recht gezet maar voordat ik thuis was, was het weer hetzelfde liedje. Waren mijn bekken weer verschoven en had ik niks aan die behandeling gehad.

In januari 2005 vroeg een oud-collega aan mij waarom ik niet naar een Chiropractor met mijn klachten ging. Deze raad heb ik toen opgevolgd en ben naar de Chiropractie praktijk te gegaan.
Daar werden mij de eerste keer heel veel vragen gesteld en werd ik heel goed onderzocht.
Als uitslag kreeg ik te horen dat ik een bekkenwringing had maar dat mijn rug daar boven ook helemaal scheef stond, en dat was ook de reden was waarom de behandeling bij de fysiotherapeut niet lang genoeg hielp.
De fysiotherapeut zette mijn bekken wel goed maar daar boven was het nog steeds scheef en zodoende werden mijn bekken weer uit elkaar gewrongen.  Dus wilde ik resultaat boeken met de behandelingen voor mijn bekken moest mijn rug naar boven toe ook goed gezet worden.
Deze behandeling heeft mijn chiropractor toen ook gestart.
Bij deze behandelingen heb ik ook heel veel pijn gehad, maar dat was wel te begrijpen want mijn rug moest een hele andere stand en houding gaan krijgen, want die “scheve toren naar boven, moest weer recht gezet worden”. En zolang die rug scheef stond konden mijn bekken ook niet recht blijven zitten, alles werd gewoon zodoende van de plaats geduwd.
Dit ging helaas wel gepaard met eerst iedere dag en daarna afbouwend naar 1 á 2 / 3 keer per week een behandeling. Nu zit ik, als alles rustig is, op ongeveer 1 keer in de 6 á 8 weken een controle behandeling. Naast deze behandeling moest ik zelf ook heel goed meewerken met oefeningen thuis doen, zwemmen enz. om mijn rug weer stabiel en sterk te krijgen.
Deze behandeling is te vergelijken met een controle bij de tandarts, blijf ik die controles niet doen loop ik het risico dat mijn rug weer langzaam in de oude stand (scheef dus) gaat staan met alle gevolgen van dien, zodat ik weer van voor af aan kan beginnen.

Hielspoor: .
In die periode dat ik bij de chiropractor in behandeling was had ik ook heel veel last van hielspoor aan een voet.  Hiervoor was ik al lang in behandeling bij een podotherapeut.
Daar moest ik maar iedere keer op het spreekuur komen en er werden maar steeds (dure) nieuwe steunzolen gemaakt. Daarbij mocht ik geen slippers, gezondheidsklompen, of sandalen dragen. Het mochten alleen dichte vaste schoenen zijn.
Ondanks dat dit moeilijk op mijn werk (zweminstructrice) te doen was hield ik mij daar ook strikt aan.
Maar niets hielp. Totdat ik voor mijn rug op controle ging bij mijn chiropractor.
Deze zag aan mijn lopen dat er iets was met mijn voet en vroeg wat eraan scheelde.
Ik heb hem toen het verhaal verteld, over hielspoor, steunzolen enz., maar dat het niet hielp.
Mag ik eens kijken vroeg hij.
En ja hij heeft toen een paar behandelingen aan mijn voet gedaan en er was meteen verbetering in.
Van toen af ben ik nooit meer naar de podotherapeut hoeven terug te gaan en heb ik van mijn voet geen last meer.

Nekhernia: .
In de loop van 2005 kreeg ik last van pijn in mijn schouder en tintelen in mijn vingers.
Na alweer de nodige huisarts bezoekjes werd ik voor onderzoek door verwezen naar het ziekenhuis.
Eerst werd er gedacht aan een carpaletunnelsyndroom.
Na enige weken met een brace en/of mitella om te lopen en werken (zodat die pols/arm/schouder rust kreeg) kwam uit de bus dat mijn klachten niet van een carpaaltunnelsyndroom kwamen en werd ik weer naar het ziekenhuis gestuurd.  Daar werd een nekscan gemaakt.
Bij de uitslag kreeg ik te horen dat ik een nekhernia had, maar dat ik maar over een jaar eens zou terug komen omdat de meeste nekhernia’s vanzelf zouden over gaan.  Zo niet dan zou er vermoedelijk een nekhernia operatie volgen.  Inmiddels had ik al geen gevoel meer in 3 van de 5 vingers aan die hand en kon ik die arm en vingers bijna niet meer gebruiken.
Weer kwam ik voor controle bij mijn chiropractor en omdat ik radeloos was vertelde ik weer mijn verhaal.  Hij vroeg of hij de cd van de nekscan mocht zien (deze had ik in het ziekenhuis gevraagd) en is met de behandeling begonnen.
Niet te geloven maar na 1 à 2 behandelingen waren mijn vingers al beter en kon ik weer kleine dingetjes oprapen.  Daarna heeft hij gewoon iedere keer als ik op controle kwam mijn nek behandeld op nekhernia en het gaat op het moment prima.  Met deze nekklachten ben ik dus ook niet meer naar het ziekenhuis hoeven teruggaan en vooral niet geopereerd hoeven te worden.

Whiplash: .
In augustus 2008 heb ik weer pech gehad.  Tijdens mijn werk (zweminstructrice) kreeg ik een voet van een kind in mijn gezicht.  En ben dan ook naar de huisarts gegaan met de klachten van; hoofdpijn – duizeligheid – vermoeidheid – concentratiestoornis – geheugenstoornis – veel transpiratie aanvallen – zwaar gevoel in de armen en benen – wazig zien – niet tegen lawaai en licht kunnen – pijn achter de oogkasten – geen gesprek kunnen voeren en of volgen bij achtergrond lawaai – het gevoel dat je naar een film zit te kijken en er eigenlijk niet bij hoort enz…
Hier kreeg ik te horen dat ik vermoedelijk een scheurtje in het neusbeen had en iets van hersenschudding.
Het zou niet nodig zijn om van de neus een foto te maken omdat het toch vanzelf moest genezen. Ik zou maar een paar dagen rustig aan doen en dan gewoon paracetamol slikken en de schouders er eens onder zetten want ik had volgens hem al eens voor hetere vuren gestaan.
Na 3 weken en nog zeker 5 keer in contact te zijn geweest met mijn huisarts heb ik op aandringen van mijzelf een verwijzing voor een neuroloog gekregen.  Hier kwam ook hersenschudding als uitslag, en als ik over ?????? tijd nog last had moest ik maar eens terug komen.

Maar mijn klachten gingen niet over en na 4 weken thuis te liggen en ziekgemeld te zijn, moest ik op controle bij de bedrijfsarts.  Na een paar vragen gesteld te hebben aan mij vroeg hij of er al iemand naar mijn nek gekeken had. Nee dus.  Na een klein onderzoekje zei hij dat hij mij wilde adviseren om eens naar de chiropractor te gaan om mijn nek eens te laten nakijken want hij had een vermoeden dat mijn klachten vanuit mijn nek kwamen en dat het niet kon dat er na zolange tijd nog geen verbetering was in de toestand door hersenschudding.
Zo gezegd zo gedaan. Die zelfde dag heb ik nog een afspraak gemaakt (en zelfs al een behandeling gehad), bij de chiropractor. Na het gebruikelijk gesprek en onderzoek werd voor hem al heel snel duidelijk dat ik een Whiplash klasse II had. Na een paar behandelingen heeft hij mij ook naar een fysiotherapeut verwezen, waar ik nu ook in behandeling ben.
Mijn chiropractor en fysiotherapeut werken heel nauw samen en hebben onderling contact over hun patiënten. Dus de één weet heel goed wat de ander doet of gedaan heeft en dit overleg komt de behandelingen alleen maar ten goede.

Rughernia: .
Alsof dit verhaal over mijzelf nog niet genoeg is kreeg mijn dochter (toen 14 jaar) eind 2004 flinke rugklachten.  Bij een jaarlijks uitstapje was zij in het bij zijn van onszelf door haar rug gegaan. Dit gebeurde bij het afstappen van een trapje.
Bij de nodige huisartsbezoekjes kregen we maar steeds te horen dat het wel over ging.  En omdat dat in die periode van mijn rugklachten was werd er zelfs gezegd dat het daar aan lag. Omdat mijn dochter zodoende thuis veel over rugpijn zou horen vertellen zou zij dat ook hebben. Onze huisarts wilde haar zelfs zenuwtabletjes voorschrijven omdat het volgens hem tussen haar oren zat. Dit hebben wij als ouders gelukkig niet toegestaan omdat wij ervan overtuigd waren dat onze dochter echt rugpijn had.
Maart 2005 ging ik haar op een dag op school afhalen en ik zag haar strompelend met haar schooltas en één been achter zich aanslepend huilend naar mij toe komen.  Mam het gaat echt niet meer, ik kan niet meer zei ze. Vandaar uit hebben we gebeld met mijn chiropractor en konden meteen langskomen.  Na een onderzoek en foto’s gemaakt te hebben, kwam er als uitslag “rughernia”.  Wat waren wij blij met deze slechte uitslag, alleen maar al dat we nu eindelijk wisten wat ze had en dat het vooral geen aanstellerij was wat steeds gezegd werd.
De eerste tijd mocht zij alleen maar liggen of kleine stukjes lopen maar vooral niet zitten. Ze moest zelfs liggend in mijn auto vervoerd worden van en naar de praktijk. Na een paar weken behandelen en rusten en daarna zelf oefeningen doen ging het langzaam beter en op het moment is het zelfs zo goed dat ze als student een bijbaantje in de horeca heeft. Wel is ze nog steeds voor onderhoud in behandeling bij de chiropractor.

Naast het goed doen van de chiropractie behandelingen is er heel veel geld onnodig aan ziekenhuizen, fysiotherapie, podotherapie, huisarts bezoeken, thuis zijn en niet kunnen werken enz. uitgegeven voor mij.  Als er eerder een verwijzing was geweest naar de chiropractor was er veel geld gespaard gebleven. Dus alles samen gevat kunt u zich voorstellen dat mijn leven zonder chiropractie er heel anders en vooral ongelukkiger en ongezonder zou uit zien.
Ik hoop dat ik ook voor altijd de kans zal behouden om chiropractie behandelingen te kunnen blijven krijgen, zodat ik mijn lichaam door onderhoudscontrole behandelingen in conditie kan behouden en verbeteren.

Maria Vanwersch-L’homme

Ik ben Adinda de Rond, ik ben 5 jaar en voel me heel gezond en fit! Toen ik een paar weken oud was kwam ik bij de chiropractor ter controle en dat was toen niet voor niets. na 2 of 3 behandelingen, dat weet ik niet meer precies, ging het zo goed met mij dat ik wat langer weg mocht blijven en werden het alleen nog maar controlebezoeken.

Nu ga ik met mijn hele familie, papa en mama en één broer en twee zussen, ieder jaar terug en dat combineren we dan lekker met de Ikea. Dat is dan een dubbel uitje…

Die controles zijn voor mij heel belangrijk, want door een val of een botsing is een kleine verschuiving zo gemaakt en als ik er vlug bij ben, dan is het ook zo weer over. Ik zwem, fiets en voetbal graag en ga ook met heel veel plezier naar school. ik probeer al steeds meer zelf te schrijven en te lezen, want dat vind ik wel heel spannend hoor.

Tot ziens,

Adinda

Ben een vrouw van 50 jaar en al 25 jaar last van een moeilijke stoelgang. Ik kwam bij Milan terecht door mijn man die in behandeling was voor zijn rug.

Ik had alles al geprobeerd maar niks werkte, toen ik bij Milan kwam had ik er weinig vertrouwen in maar probeerde het toch, tot mijn verbazing kon ik die zelfde dag nog naar de wc. Vanaf die dag ging het steeds beter, na ongeveer 10 behandelingen, heb ik nu een regelmatige stoelgang.
Dank je Milan.

Omdat het mij zo goed geholpen heeft is mijn dochter van 23 jaar met het zelfde probleem ook naar Milan gegaan, EN MET EEN ZEER GOED RESULTAAT.

Groetjes mevrouw Bruls