Hernia in de rug of nek behandelen bij Rugkliniek Heerlen

Vanaf januari 2005 heb ik kennis gemaakt met Chiropractie. Sindsdien loopt Chiropractie als een rode draad door mijn leven en zou ik niet weten wat ik zonder die behandelingen zou moeten beginnen.

Bekkenwringing: .
Na jaren knagende rugpijn te hebben, ging ik in oktober 2004 helemaal door mijn rug.
Ik kon bijna niet zitten, lopen, staan, liggen ging enigszins als ik maar niet wilde bewegen.
Na een paar bezoekjes aan mijn huisarts werd ik door verwezen voor fysiotherapie. Daar werd gezegd dat ik een bekkenwringing had.
Na 2 maanden was ik nog niets verder, iedere keer als ik voor een behandeling bij de fysiotherapeut was geweest werden mijn bekken recht gezet maar voordat ik thuis was, was het weer hetzelfde liedje. Waren mijn bekken weer verschoven en had ik niks aan die behandeling gehad.

In januari 2005 vroeg een oud-collega aan mij waarom ik niet naar een Chiropractor met mijn klachten ging. Deze raad heb ik toen opgevolgd en ben naar de Chiropractie praktijk te gegaan.
Daar werden mij de eerste keer heel veel vragen gesteld en werd ik heel goed onderzocht.
Als uitslag kreeg ik te horen dat ik een bekkenwringing had maar dat mijn rug daar boven ook helemaal scheef stond, en dat was ook de reden was waarom de behandeling bij de fysiotherapeut niet lang genoeg hielp.
De fysiotherapeut zette mijn bekken wel goed maar daar boven was het nog steeds scheef en zodoende werden mijn bekken weer uit elkaar gewrongen.  Dus wilde ik resultaat boeken met de behandelingen voor mijn bekken moest mijn rug naar boven toe ook goed gezet worden.
Deze behandeling heeft mijn chiropractor toen ook gestart.
Bij deze behandelingen heb ik ook heel veel pijn gehad, maar dat was wel te begrijpen want mijn rug moest een hele andere stand en houding gaan krijgen, want die “scheve toren naar boven, moest weer recht gezet worden”. En zolang die rug scheef stond konden mijn bekken ook niet recht blijven zitten, alles werd gewoon zodoende van de plaats geduwd.
Dit ging helaas wel gepaard met eerst iedere dag en daarna afbouwend naar 1 á 2 / 3 keer per week een behandeling. Nu zit ik, als alles rustig is, op ongeveer 1 keer in de 6 á 8 weken een controle behandeling. Naast deze behandeling moest ik zelf ook heel goed meewerken met oefeningen thuis doen, zwemmen enz. om mijn rug weer stabiel en sterk te krijgen.
Deze behandeling is te vergelijken met een controle bij de tandarts, blijf ik die controles niet doen loop ik het risico dat mijn rug weer langzaam in de oude stand (scheef dus) gaat staan met alle gevolgen van dien, zodat ik weer van voor af aan kan beginnen.

Hielspoor: .
In die periode dat ik bij de chiropractor in behandeling was had ik ook heel veel last van hielspoor aan een voet.  Hiervoor was ik al lang in behandeling bij een podotherapeut.
Daar moest ik maar iedere keer op het spreekuur komen en er werden maar steeds (dure) nieuwe steunzolen gemaakt. Daarbij mocht ik geen slippers, gezondheidsklompen, of sandalen dragen. Het mochten alleen dichte vaste schoenen zijn.
Ondanks dat dit moeilijk op mijn werk (zweminstructrice) te doen was hield ik mij daar ook strikt aan.
Maar niets hielp. Totdat ik voor mijn rug op controle ging bij mijn chiropractor.
Deze zag aan mijn lopen dat er iets was met mijn voet en vroeg wat eraan scheelde.
Ik heb hem toen het verhaal verteld, over hielspoor, steunzolen enz., maar dat het niet hielp.
Mag ik eens kijken vroeg hij.
En ja hij heeft toen een paar behandelingen aan mijn voet gedaan en er was meteen verbetering in.
Van toen af ben ik nooit meer naar de podotherapeut hoeven terug te gaan en heb ik van mijn voet geen last meer.

Nekhernia: .
In de loop van 2005 kreeg ik last van pijn in mijn schouder en tintelen in mijn vingers.
Na alweer de nodige huisarts bezoekjes werd ik voor onderzoek door verwezen naar het ziekenhuis.
Eerst werd er gedacht aan een carpaletunnelsyndroom.
Na enige weken met een brace en/of mitella om te lopen en werken (zodat die pols/arm/schouder rust kreeg) kwam uit de bus dat mijn klachten niet van een carpaaltunnelsyndroom kwamen en werd ik weer naar het ziekenhuis gestuurd.  Daar werd een nekscan gemaakt.
Bij de uitslag kreeg ik te horen dat ik een nekhernia had, maar dat ik maar over een jaar eens zou terug komen omdat de meeste nekhernia’s vanzelf zouden over gaan.  Zo niet dan zou er vermoedelijk een nekhernia operatie volgen.  Inmiddels had ik al geen gevoel meer in 3 van de 5 vingers aan die hand en kon ik die arm en vingers bijna niet meer gebruiken.
Weer kwam ik voor controle bij mijn chiropractor en omdat ik radeloos was vertelde ik weer mijn verhaal.  Hij vroeg of hij de cd van de nekscan mocht zien (deze had ik in het ziekenhuis gevraagd) en is met de behandeling begonnen.
Niet te geloven maar na 1 à 2 behandelingen waren mijn vingers al beter en kon ik weer kleine dingetjes oprapen.  Daarna heeft hij gewoon iedere keer als ik op controle kwam mijn nek behandeld op nekhernia en het gaat op het moment prima.  Met deze nekklachten ben ik dus ook niet meer naar het ziekenhuis hoeven teruggaan en vooral niet geopereerd hoeven te worden.

Whiplash: .
In augustus 2008 heb ik weer pech gehad.  Tijdens mijn werk (zweminstructrice) kreeg ik een voet van een kind in mijn gezicht.  En ben dan ook naar de huisarts gegaan met de klachten van; hoofdpijn – duizeligheid – vermoeidheid – concentratiestoornis – geheugenstoornis – veel transpiratie aanvallen – zwaar gevoel in de armen en benen – wazig zien – niet tegen lawaai en licht kunnen – pijn achter de oogkasten – geen gesprek kunnen voeren en of volgen bij achtergrond lawaai – het gevoel dat je naar een film zit te kijken en er eigenlijk niet bij hoort enz…
Hier kreeg ik te horen dat ik vermoedelijk een scheurtje in het neusbeen had en iets van hersenschudding.
Het zou niet nodig zijn om van de neus een foto te maken omdat het toch vanzelf moest genezen. Ik zou maar een paar dagen rustig aan doen en dan gewoon paracetamol slikken en de schouders er eens onder zetten want ik had volgens hem al eens voor hetere vuren gestaan.
Na 3 weken en nog zeker 5 keer in contact te zijn geweest met mijn huisarts heb ik op aandringen van mijzelf een verwijzing voor een neuroloog gekregen.  Hier kwam ook hersenschudding als uitslag, en als ik over ?????? tijd nog last had moest ik maar eens terug komen.

Maar mijn klachten gingen niet over en na 4 weken thuis te liggen en ziekgemeld te zijn, moest ik op controle bij de bedrijfsarts.  Na een paar vragen gesteld te hebben aan mij vroeg hij of er al iemand naar mijn nek gekeken had. Nee dus.  Na een klein onderzoekje zei hij dat hij mij wilde adviseren om eens naar de chiropractor te gaan om mijn nek eens te laten nakijken want hij had een vermoeden dat mijn klachten vanuit mijn nek kwamen en dat het niet kon dat er na zolange tijd nog geen verbetering was in de toestand door hersenschudding.
Zo gezegd zo gedaan. Die zelfde dag heb ik nog een afspraak gemaakt (en zelfs al een behandeling gehad), bij de chiropractor. Na het gebruikelijk gesprek en onderzoek werd voor hem al heel snel duidelijk dat ik een Whiplash klasse II had. Na een paar behandelingen heeft hij mij ook naar een fysiotherapeut verwezen, waar ik nu ook in behandeling ben.
Mijn chiropractor en fysiotherapeut werken heel nauw samen en hebben onderling contact over hun patiënten. Dus de één weet heel goed wat de ander doet of gedaan heeft en dit overleg komt de behandelingen alleen maar ten goede.

Rughernia: .
Alsof dit verhaal over mijzelf nog niet genoeg is kreeg mijn dochter (toen 14 jaar) eind 2004 flinke rugklachten.  Bij een jaarlijks uitstapje was zij in het bij zijn van onszelf door haar rug gegaan. Dit gebeurde bij het afstappen van een trapje.
Bij de nodige huisartsbezoekjes kregen we maar steeds te horen dat het wel over ging.  En omdat dat in die periode van mijn rugklachten was werd er zelfs gezegd dat het daar aan lag. Omdat mijn dochter zodoende thuis veel over rugpijn zou horen vertellen zou zij dat ook hebben. Onze huisarts wilde haar zelfs zenuwtabletjes voorschrijven omdat het volgens hem tussen haar oren zat. Dit hebben wij als ouders gelukkig niet toegestaan omdat wij ervan overtuigd waren dat onze dochter echt rugpijn had.
Maart 2005 ging ik haar op een dag op school afhalen en ik zag haar strompelend met haar schooltas en één been achter zich aanslepend huilend naar mij toe komen.  Mam het gaat echt niet meer, ik kan niet meer zei ze. Vandaar uit hebben we gebeld met mijn chiropractor en konden meteen langskomen.  Na een onderzoek en foto’s gemaakt te hebben, kwam er als uitslag “rughernia”.  Wat waren wij blij met deze slechte uitslag, alleen maar al dat we nu eindelijk wisten wat ze had en dat het vooral geen aanstellerij was wat steeds gezegd werd.
De eerste tijd mocht zij alleen maar liggen of kleine stukjes lopen maar vooral niet zitten. Ze moest zelfs liggend in mijn auto vervoerd worden van en naar de praktijk. Na een paar weken behandelen en rusten en daarna zelf oefeningen doen ging het langzaam beter en op het moment is het zelfs zo goed dat ze als student een bijbaantje in de horeca heeft. Wel is ze nog steeds voor onderhoud in behandeling bij de chiropractor.

Naast het goed doen van de chiropractie behandelingen is er heel veel geld onnodig aan ziekenhuizen, fysiotherapie, podotherapie, huisarts bezoeken, thuis zijn en niet kunnen werken enz. uitgegeven voor mij.  Als er eerder een verwijzing was geweest naar de chiropractor was er veel geld gespaard gebleven. Dus alles samen gevat kunt u zich voorstellen dat mijn leven zonder chiropractie er heel anders en vooral ongelukkiger en ongezonder zou uit zien.
Ik hoop dat ik ook voor altijd de kans zal behouden om chiropractie behandelingen te kunnen blijven krijgen, zodat ik mijn lichaam door onderhoudscontrole behandelingen in conditie kan behouden en verbeteren.

Maria Vanwersch-L’homme

25 jaar geleden verrees er op de Heerlerbaan een prachtige Rugkliniek met een aparte bouwstijl. Mijn man en ik werden er behandeld met een zeer goed resultaat. Na 25 jaar ben ik weer in behandeling en gaat het uitstekend. Het valt mij op dat mijn medebewoners, wij wonen nu in een appartementencomplex voor ouderen, huiverig zijn om zich te laten behandelen onder het mom van ‘dat pijntje hoort bij de leeftijd’. Niks is minder waar en mijn advies is dan ook: ‘Neem gerust die stap: Al is de drempel hoog, zelf heb ik er goede ervaringen mee’.

Tenslotte zou ik de organisatie willen adviseren om een spreekuur in ons appartementencomplex te houden. Wij ouderen zijn vaak wat minder mobiel en door deze service aan te bieden is de drempel voor veel mensen lager om zich te laten behandelen in uw kliniek.

Met vriendelijke groet,

Mia Jacobs-Wintjens

Ik ben Jacques Defauwes, ben geboren in december 1953 en getogen in Sibbe. Ik ben vanaf mijn jeugd een actieve sporter.
Vanaf ongeveer mijn 30e had ik bij tijd en wijle last van rugklachten. In het begin was dat slechts een of twee keer per jaar. Later kwam dat vier of vijf keer per jaar voor. De pijn in de onderrug zat altijd op dezelfde plaats.
Tijdens de kerstvakantie in 2008 kwam de rugpijn in hevige vorm op. Zo erg zelfs dat ik bijna niet meer kon lopen. Mijn vrouw was al enige tijd bij de Rugkliniek in behandeling in verband met een hernia. Gezien de hevige pijn heeft ze meteen een afspraak bij de Rugkliniek gemaakt. Ik geloof dat ik meteen dezelfde dag terecht kon.
Na behoorlijk wat ‘gewurm’ ben ik in de auto gekomen en mijn oudste zoon heeft me naar Heerlen gebracht omdat ik niet in staat was om auto te rijden.

De eerste behandeling heb ik als heftig ervaren. De behandeling bracht wel meteen al verlichting van de pijn. Gedurende de eerste week ben ik bijna iedere dag behandeld. Vervolgens werd de behandeling langzaam afgebouwd. Toen de pijn helemaal weg was heb ik oefeningen gekregen. Verder ga ik momenteel drie keer per jaar naar Rugkliniek Heerlen. Ik moet zeggen dat ik nagenoeg rugpijnvrij ben en de hele behandeling als een geweldig succes ervaar.

Voordat ik aan de behandeling met chiropractie begon kon ik me geen beeld vormen van de behandeling en zo als gezegd achteraf vind ik het een geweldig succes. Toen ik aan de behandeling begon was mijn doelstelling om van de toenmalige pijn af te komen omdat die nog al heftig was. De doelstelling is meer dan bereikt omdat ik na de behandelingen en de oefeningen, die ik trouw iedere dag doe, nagenoeg geen rugpijn meer gehad heb.

Derhalve kan ik iedereen die rugpijn heeft chiropractie aanraden, hetgeen ik ook al aan collega’s en bekenden gedaan heb.
Dit is mijn verhaal in vogelvlucht. Ik wil jullie feliciteren met het 25-jarig jubileum en nog veel succes met de kliniek toewensen.

Hele fijne kliniek. Na de eerste behandeling voelde ik al verschil. Nu, een maand verder zijn mijn klachten sterk verminderd en de meeste zelfs helemaal weg! Absoluut een aanrader!!

Op 56-jarige leeftijd werd ik plotsklaps geconfronteerd met een afwijking van mijn linker kaakgewricht. Wat vooralsnog een hinderlijk iets leek, bleek zich allengs toch te ontwikkelen tot een afwijking met grotere gevolgen. Niet dat mijn gezondheid op welke manier dan ook in gevaar zou zijn, maar toch.

Geconsulteerde tandarts was op voorhand al zeer pessimistisch over een eventueel herstel en de geraadpleegde kaakchirurg kon ook geen soelaas bieden. Gevolg van één en ander was dat ik – ondanks het feit dat ik met deze afwijking wel zoals men wel zegt honderd jaar zou kunnen worden – echter wel gedwongen was mijn hobby’s die ik al jaren fanatiek beoefende, stop te zetten. Ontzettend jammer vond ik het dat ik mijn euphonium niet langer kon blazen. Echter via collega blazers werd ik gewezen op bepaalde fysiotherapeuten welke wellicht zouden kunnen helpen. De toegepaste behandelingen boden echter maar een gedeeltelijke oplossing en bovendien de waarschuwing om vooral niet alsnog de blaasmuziek te gaan beoefenen omdat dan wellicht het pover geboekte resultaat te niet gedaan zou worden.

Zo restte mij niets dan de berusting in het feit dat ik voortaan nog niet meer in een perzik zou kunnen happen, een tomaat zelfs omzichtig moest benaderen en mijn appels als een tandeloze oude man steeds maar weer eerst met een schilmes te lijf moest gaan om ze te laten verworden tot hapklare brokken. Daarbij had ik gelukkig de troost, dat ik me voor de rest met een goede gezondheid mocht prijzen. Maar toch er heerste onvrede met de situatie.

Via een kennis werd ik gewezen op de chiropractie. Zelf was ze met geheel andere klachten bij de Rugkliniek in Heerlen terecht gekomen en ze was uiterst tevreden over het resultaat. Gezien mijn onvrede en het berustende uitgangspunt van ‘als het niet baat dan schaadt het ook niet’ heb ik de stap naar de chiropractor genomen.

Bij het intakegesprek werd er op gewezen dat met betrekking tot mijn klacht het te verwachtte resultaat niet aan te geven was. Doelstelling van dhr. Zvekich bij de start van de behandeling was tweeledig, namelijk mij weer in een appel te laten bijten en mij mijn blaasmuziekbeoefening weer toegankelijk te maken. Deze laatste doelstelling heb ik zelf nooit onderschreven omdat ik gaandeweg (inmiddels blaas ik al meer dan tien jaar niet meer) zoveel vrije tijd in andere hobby’s heb gestoken dat ik weer voor moeilijk te maken keuzes zou komen te staan. Over de eerste doelstelling had ik sowieso al de nodige reserves. Toch ben ik zoals gezegd nogal gereserveerd maar natuurlijk wel positief gestemd in behandeling gegaan.

Nu -een half jaar later en een dozijn behandelingen verder- is het mij dan ook een bijzonder groot genoegen geweest dat ik al happend in een niet tot hapklare brokken verworven appel de behandelkamer binnen kon stappen, waarbij ik verder het volste vertrouwen er in heb gekregen dat indien gewenst ook de blaasmuziekbeoefening voor mij weer toegankelijk zou kunnen worden.

Ik dank dan ook Dhr. Zvekich voor zijn persoonlijke benadering en de deskundige wijze waarop hij mijn klacht de wereld uit heeft geholpen, maar vooral ook voor het vertrouwen dat ik door hem in een mij tot dan toe niet bekende methode van behandeling van het menselijk lichaam heb gekregen.

Oirsbeek, maart 2007.

Hallo, ik ben Anniek en ik ben 8 jaar.
Ik had al een paar jaar soms pijn in mijn benen, vooral rond mijn knie. Soms was de pijn zo erg dat ik er niet van kon slapen. Dan gaf mama mij een sinaspril.

Eerst dacht mama dat het gewoon vermoeidheid was maar de dokter legde uit dat het van het groeien komt.
Mama praatte hierover met dokter Nilsen. Die raadde haar aan om mij eens mee te nemen.

Nu ga ik een paar keer per jaar naar de chiropractor. Soms heb ik nog wel eens een beetje pijn in mijn benen maar niet meer zo erg, en sinaspril heb ik niet meer nodig!

Groetjes Anniek

Beste mevrouw Nilsen,

Middels dit schrijven wil ik je speciaal bedanken voor alle goede zorgen. Al jaren ben ik bekend met rugklachten. Iedere dag rugpijn stelt je humeur en gemoedstoestand dan ook voortdurend op de proef. Ik mag gerust stellen, vaker tot wanhoop toe. Echter, vanaf de tijd dat ik chiropractische behandelingen onderga, behoren de klachten tot het verleden. Bovendien staan de deuren van jouw Rugkliniek altijd open. Ook op de momenten wanneer het erg druk was en het wel eens ongemakkelijk uitkwam, werd ik geholpen. Je bent er steeds indien patiënten je nodig hebben. Tevens een speciaal woord van dank aan je administratieve medewerksters. Zij tonen iedere keer weer begrip voor de situatie en zijn hulpvaardig, een compliment. Nogmaals ontzettend bedankt.

Met veel respect,

Leon Theunissen

Ik ben Corrie Maes-Hamers en 63 jaar oud.

Door een val begin september 2006, kreeg ik, na enkele dagen, lage rugklachten en uitstraling naar mijn rechterbeen. Mijn huisarts heeft me toen doorverwezen naar een manuele therapeut.
Na tien behandelingen was er nog helemaal geen vooruitgang in mijn klacht. Toen is er een MRI scan gemaakt.

Naar aanleiding van een behandeling van mijn kleindochter, in deze kliniek, heb ik een afspraak met chiropractor Neufeld gemaakt. Tijdens het eerste gesprek, onderzoek en behandeling op 29-12-2006, had ik al gelijk veel vertrouwen in de behandelwijze.

Na de intensieve fase ging het al iets beter. Tijdens de reconstructieve fase verdween de uitstraling naar mijn been en uiteindelijk ook de lage rugpijn. Fase 3 moet nog afgerond worden.
Bij deze mijn dank aan de chiropractor voor haar behandeling en de plezierige omgang.

Tot slot nog een woord van dank aan de correcte en altijd vriendelijke secretaresses.

Mijn hartelijke dank
Groetjes,
Corrie Maes-Hamers.
Elsloo, 30-03-2007

Het begon allemaal toen ik ongeveer 17-18 jaar was. Ik werkte toen op een naaiatelier, en zat daar iedere dag in een verkeerde houding achter de naaimachine; met het hoofd naar voren gebogen! Het begon met hevige migraineaanvallen die steeds vaker terug kwamen. Na enkele jaren kreeg ik ook overdag hoofdpijn. Dit werd steeds erger, op het laatste ging er geen dag voorbij zonder hoofdpijn. Het begon al ’s morgens als ik opstond, en hoe langer de dag duurde hoe erger de hoofdpijn werd. Pijnstillers hielpen niet meer. Toen kreeg ik van een bekende een tip om eens naar een chiropractor te gaan. Ik belde dan ook meteen voor een afspraak (want wat had ik te verliezen, erger dan het was kon het niet meer worden). Dat is nu ongeveer 11 jaar geleden. De eerste keer werden er foto’s gemaakt waarop te zien was dat mijn nekwervel helemaal scheef was. In het begin ben ik toen 2x per week voor een behandeling geweest, daarna 1x per week, 1x per maand enz. Nu na 11 jaar ga ik om de 5 maanden en voel me prima. Migraine heb ik nog maar 1 tot 2 keer per jaar of vaak helemaal niet meer en de hoofdpijn is helemaal verdwenen. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik over een tijdje helemaal van de migraine af ben, dankzij de chiropractiebehandelingen. Mevrouw E. Rademakers-Wetzelaer