Babyklachten zoals koliek, huilen of voorkeurshouding behandelen bij Rugkliniek Heerlen

In april 1997 ging ik voor het eerst de praktijk van mevrouw Nilsen binnen.
Mijn grote klacht had ik al 25 jaar: hoofdpijn in alle hevigheden en bijna continue. Er ging geen dag voorbij of ik had hoofdpijn, zelfs tot migraine. Ik had voortdurend last van hartkloppingen, duizeligheden, vermoeidheid. Vooral voor mijn man en dochter vond ik dit steeds vervelender. Anderhalf jaar eerder had ik al een operatie ondergaan om de voorhoofdholten te spoelen, dit had 5% verbetering tot gevolg. Volgens mijn huisarts had mijn hoofdpijn alles te maken met spanningen en stress.
Op mijn 13e heb ik een hersenscan en hersenfilm laten maken omdat ik toen al klaagde over hevige hoofdpijn. Ook zijn foto’s genomen. Uiteraard heb ik ook vaker de fysiotherapeut bezocht om enige ontspanning in de nek en schouderspieren te brengen. Helaas, alles met resultaat 0. Steeds meer en sterkere pijnstillers gebruikte ik om toch normaal te kunnen functioneren. Een vrouw van 37 wil haar leven niet slijten met klagen over hoofdpijn! Welnu, in april komt de wending. Nadat mevrouw Nilsen foto’s van de nek heeft genomen blijkt dat ik me niet aanstel. Mijn rug is scheef, mijn nekwervels lopen scheef en vertonen zelfs horizontaal een hoekse afwijking. Volgens mijn moeder ben ik op mijn vierde van de trap gevallen.

Mevrouw Nilsen kan me uiteraard niet meer recht zetten maar ze geeft me een goede kans om van de pijnen af te komen door me te behandelen. Na de eerste behandeling ben ik lichamelijk en geestelijk gebroken. Geestelijk omdat ik me niet heb aangesteld, omdat ik jaren onnodig met pijnen heb gelopen en omdat ik een vage hoop krijg op verbetering. Haar uitspraak vergeet ik nooit: “Mevrouw, u moet pijn hebben”. Lichamelijk alsof ik onder een wals heb gelegen, terwijl mevrouw Nilsen niet groter of zwaarder is dan ikzelf. Na drie behandelingen neemt de pijn af. Ik hoef niet meer naar bed, er beginnen dagen te komen dat ik geen hoofdpijn heb. Na 7 behandelingen tel ik die dagen: 10, 11 dagen geen hoofdpijn.

Nu is het januari 1998. Om de 6 weken bezoek ik mevrouw Nilsen. Ik voel me prima. Sterker nog, ik heb moeten wennen aan mijn nieuwe leven. Ik kan laat naar bed, ik kan een glas wijn drinken en meer uren werken in mijn parttime baan. Ik heb nieuwe hobby’s. Ik ga 2x per week hardlopen tussen de 5 en 10 km. Ik voel me prima. Migraine heb ik de laatste 7 maanden niet meer gehad. Het leven is……………………..verrukkeluk.

Uiteraard moet als gevolg hiervan mijn dochter Debbie van 7 mee naar de chiropractor. Er sluimert een angst om dit kind vooral te besparen voor wat ik zelf mee heb moeten maken. Ook zij klaagt vaker over hoofdpijn. Doet een kind van 7 dit omdat haar moeder dagelijks hoofdpijn heeft of heeft zij die klacht nu ook al? Ook voor haar brengt mevrouw Nilsen uitkomst. Zelfs ik zie dat Debbie’s rugwervels scheef lopen. Zij heeft ook enkele blokkades in haar nek. Na enkele behandelingen lopen ook bij haar de klachten terug. (Ik zie haar recht worden). Debbie zal een bezoek aan de chiropractor net zo normaal vinden (zelfs nog leuker) als een bezoek aan de tandarts. Zij zal eenmaal per half jaar onder controle blijven. En gelukkig is haar moeder beter op de hoogte van deze behandelingsmethode dan mijn moeder 25 jaar geleden!

Dus onze hoofdpijn is niet erfelijk, sterker nog, te voorkomen of te genezen.

Bedankt!

Yvonne Pierik

Brunssum

Mijn zoontje Timo (nu 5 jaar) heeft vanaf ongeveer zijn 2e veel last van groeipijnen. Tenminste ik dacht dat het groeipijn was. Hij had vaak 1 a 2 keer per week heftige pijn aan zijn scheenbeentjes en vaak ook bij zijn knieën en aan de bovenkant van zijn voetjes. De pijn was vaak zo heftig dat Timo ervan in zijn broekje plaste of zo hard moest huilen dat ik zo mee kon gaan huilen. Ook na een dag van inspanning (bv springen op een springkussen) was het weer zover en kwam de pijn altijd in de avonduren terug. Het enige wat hielp was paracetamol. 2 jaar lang hebben we ons hier mee geholpen. Ondertussen merkte ik dat Timo motorisch niet zo sterk was als andere kinderen. Hij had bijvoorbeeld moeite met leren fietsen, klimmen en rennen. Daarnaast had Timo ook last van obstipatie, slechte eetlust en onduidelijk praten.

Wij zijn bij mevrouw Nilsen terecht gekomen door mijn zus. Zij had Timo’s verhaal aan haar verteld en op aanraden van mevrouw Nilsen ben ik eens langsgegaan met Timo voor zijn groeipijnen. Dat was een goede beslissing voor hem.

Bij het eerste onderzoek kwam eigenlijk al meteen naar voren dat Timo nog veel te jong was voor groeipijnen. Na het lichamelijke onderzoek bleek dat zijn bekken scheef stond en dat hij wat blokkades had. Hij kreeg meteen zijn eerste behandeling. Die middag thuis heb ik vol verwondering naar mijn zoon zitten kijken. Hij zat voor het eerst in zijn leven recht op zijn fietsje (hij zat voorheen altijd doorgezakt naar 1 kant) en heeft de hele middag gerent, gesprongen. Hij kon er geen genoeg van krijgen. Die avond had hij geen pijn! Wat hij normaal dus wel had na zoveel inspanning.

Timo krijgt nu al een tijdje behandelingen en de pijn is steeds verder afgenomen. De afgelopen 8 weken heeft hij hier geen last meer van gehad, wat hij ook deed. Verder is hij motorisch erg vooruit gegaan en kan hij nu goed met leeftijdsgenootjes mee doen.

Verder valt het op dat Timo vanaf zijn eerste behandeling veel duidelijker praat. Hij praatte voorheen erg binnensmonds en was soms erg slechte te verstaan. Nu is hij goed te verstaan en praat veel duidelijker. Soms wordt het weer wat minder en dan naderen we weer een behandeling. Ook de eetlust van Timo is erg toegenomen en hij heeft geen last meer van obstipatie.

Het gaat zo goed met Timo dat ik ondertussen ook zelf in behandeling ben gegaan en nu ook met zijn broertje ga voor zijn probleempjes.

Namens Timo en mij, bedankt dus!

S. van Overdijk

Daar zit je dan met de vraag, hoe het toch mogelijk is, dat je van deze vreselijke hoofdpijn afgekomen bent.

Het begon allemaal in 1996. Af en toe was het toen, dat ik zeker bij de seizoenswisselingen, regelmatig midden in de nacht opstond met een behoorlijke hoofdpijn, bijna om misselijk van te worden. Toen ik met deze klacht naar mijn huisarts ging, vertelde hij me dat dit een aangezichtzenuwontsteking was en ik kreeg hier ook de medicijnen voor.

Een jaar later ben ik weer naar de huisarts gegaan en ik vertelde hem dat de hoofdpijn er nog steeds was en ik wilde naar een neuroloog. Deze vertelde me na 10 minuten, dat ik clusterhoofdpijn had en ik was toen patiënt nummer 96 in Nederland. Op dat moment voelde ik me wel opgelucht omdat je nu eindelijk wist, wat er met mij aan de hand was. Ik kreeg toen ook de goede medicijnen (Isoptin en Emigram) en ik kreeg ook medische zuurstof (via de firma Hoek Loos) voorgeschreven.

Clusterhoofdpijn is heel erg zeldzaam en de meeste mensen hebben hier nog nooit van gehoord (inclusief mijn huisarts). Het komt meestal bij mannen voor en de meeste aanvallen komen midden in de nacht. De neuroloog vertelde mij dat er niet veel aan te doen was, maar dat de klachten, naarmate dat je ouder wordt, weer zouden verdwijnen (weinig hoop dus dat je ervan afkomt).

Begin 2002 belde een tante mij op met de mededeling dat zij bij iemand op bezoek was geweest, waar ook zuurstofflessen op de slaapkamer stonden. Toen zij vroeg waar deze flessen voor waren werd haar verteld dat deze van de man des huizes waren en hij had ook clusterhoofdpijn. Deze man had zich echter aan zijn nek laten behandelen en was sindsdien van zijn clusterhoofdpijn af! Ik had zelf al een paar keren tegen mijn huisarts verteld, dat tijdens de hele zware hoofdpijnaanvallen van clusterhoofdpijn, mijn hele nek verkrampte. Het antwoord hierop was: dit is normaal!

Maar, toen ik vorig jaar buiten de hoofdpijnklachten ook nog serieus pijn aan mijn nek kreeg, was mijn huisarts overtuigd en gaf hij het advies om naar een manueel therapeut te gaan. Inmiddels had ik al alleen maar positieve geluiden gehoord van de Rugkliniek in Heerlen, dus de keuze was al snel gemaakt om liever naar hun toe te gaan. Voorzichtigheidshalve heb ik eerst de Rugkliniek gebeld om te vragen of zij bekend waren met het fenomeen clusterhoofdpijn en ja hoor, er waren zelfs 3 patiënten bij hun onder behandeling.

Nadat de chiropractor de bloeddruk aan beide polsen gecontroleerd had, was duidelijk te zien dat er een aanzienlijk verschil was tussen links en rechts. Daaruit kon je concluderen, dat de clusterhoofdpijn bij mij aan de linkerkant van het gezicht zat. De röntgenfoto’s lieten zien dat mijn nek scheef stond en verder werd een blokkering bij de 2e wervel geconstateerd. De chiropractor gaf mij 80% kans dat ik van de hoofdpijn afkwam en ik wist niet wat ik hoorde toen hij dat zei.

Inmiddels was het 6 september 2002 geworden en 8 weken van intensieve behandeling volgden. In die tijd moet ik wel zeggen dat het aantal aanvallen behoorlijk toenam en wel zodanig dat ik begon te twijfelen of ik wel goed bezig was. Ik heb toen maar een afspraak gemaakt met de neuroloog, maar dat was eigenlijk zonde van de tijd. De röntgenfoto’s die ik bij me had, gunde hij nog geen blik waardig en al snel liet de man blijken, dat hij geen hoge pet op had van de alternatieve geneeswijze. Hij had het zelf nog niet meegemaakt, dat iemand via een chiropractor van zijn clusterhoofdpijn afkomt. Maar ja, ik had nu in ieder geval de volgende indrukken gekregen: De neuroloog constateert alleen de klacht en schrijft vervolgens een receptje tegen de pijn, maar de Rugkliniek is de eerste instantie die echt wat onderneemt! Zij beginnen met bloeddruk metingen, zij maken röntgenfoto’s, zij raden het gebruik van medicijnen af en zij proberen in ieder geval met de handen en hun kennis om je van de hoofdpijn af te helpen.

Maar nu komt het; 4 november 2002 had ik ’s morgens om 01.16 uur mijn laatste aanval, 5 november 2002 was ik bij de neuroloog en 6 november 2002 was ik weer bij mijn chiropractor. Toen ik die dag bij de chiropractor binnenliep, vroeg hij mij “en hoe is het?”. Mijn antwoord was kort, “nou, het gaat wel”. Daarna ging hij aan het werk, maar hij constateerde zelf dat de blokkade bij de 2e wervel verdwenen was! Toen pas heb ik hem verteld dat ik sinds maandagmorgen 4 november geen aanvallen meer gehad heb.

Nu schrijven we woensdag 21 mei 2003, dat wil zeggen een half jaar later en ik vraag me af waarom ik de firma Hoek Loos nog niet gebeld heb, zodat zij de volle 5 flessen zuurstof maar bij me komen weghalen, want ik heb ze nog steeds niet nodig gehad. Godzijdank, dankzij chiropractie.

Met vriendelijke groeten,

Paul Lemmens, ex-clusterhoofdpijn patiënt

Mijn naam is Ger Verstappen ben getrouwd en heb twee kinderen, woonachtig in Meijel, en run samen met mijn vrouw een woninginrichting.
Mijn klachten waren 15 jaar geleden lage rugklachten, die uitstraling hadden naar armen, nek en benen.Er waren dagen bij dat ik geen kracht meer had in mijn armen, handen en benen.

Eerst werd er geprobeerd met vele malen fysiotherapie het weer wat beter te maken maar er kwam nauwelijks verbetering in.
Dus werd ik doorgestuurd naar het ziekenhuis om foto’s te maken van mijn onderrug, dit werd door middel van een ruggenprik gedaan zodat er ook een goed oordeel gegeven kon worden, waar al mijn klachten vanaf kwamen.

Na enkele dagen moest ik voor de uitslag gaan, en er werd geconstateerd dat mijn onderste twee ruggewervels heel kort op elkaar zaten, en dat hierdoor soms zenuwen afgekneld werden en dit de oorzaak was van de klachten die ik had.
En er werd gezegd dat dit niet beter werd, alleen maar slechter als ik niet zou opletten met mijn werk, en het beter zou zijn als ik ander werk zou zoeken.

Toen kwam mij ter oren van kennissen die ook chiropractie hadden gedaan in Heerlen die zeiden: “dat moet je ook eens proberen dat kan nooit kwaad”. Dus ik dacht baat het niet schaad het niet. Zo gezegd zo gedaan een afspraak gemaakt met Dr. Nilsen van Chiropractie Rugkliniek Heerlen, waar eerst foto’s werden gemaakt, waarna mij ook gezegd werd dat het wel klopte wat ze in het ziekenhuis gezien hadden, maar er kwam ook uit dat ik een whiplash had (van een auto-ongeluk). Dr. Nilsen vertelde mij dat ze mij ook niet beter kan maken, maar wat ze wel kan doen is het stabiliseren van de wervel, en de pijn dragelijk maken.
Na 10 behandelingen te hebben gehad voelde ik al geen pijn meer in mijn armen en benen en voelde dat mijn onderrug stabieler is geworden, wat mij veel meer bewegingsvrijheid geeft.

Daarna ben ik om de 3 maanden een behandeling gaan doen, wat meestal genoeg is. Soms waren er ook tijden dat ik 3 keer achter elkaar behandeld moest worden. Wat mij in die 15 jaar geholpen heeft…. En zal mij blijven helpen. Bedankt….

Mijn advies: iedereen is anders, ik zie chiropractie als onderhoud voor groot of klein, zoals bij een auto, want als die niet onderhouden wordt loopt die ook niet lekker.

Nogmaals bedankt.

Groetjes Ger Verstappen

Ik sta versteld van het resultaat! Pas 3 behandelingen gehad maar nu al zo’n verlichting. Trine is een aanrader als je geen rug- en nekklachten meer wilt hebben. Professioneel en er wordt naar je geluisterd. Normaal niet zo van de recensies maar deze is verdient!

Echt een aanrader. Na zeer lange periode van nek rug en bekken klachten nu veel beter dankzij Talitha de chiropractor. Al vele jaren fysiotherapie gehad maar dat had zeker niet het effect zoals dit. Je lichaam wordt weer in positie gebracht.

Ben een vrouw van 50 jaar en al 25 jaar last van een moeilijke stoelgang. Ik kwam bij Milan terecht door mijn man die in behandeling was voor zijn rug.

Ik had alles al geprobeerd maar niks werkte, toen ik bij Milan kwam had ik er weinig vertrouwen in maar probeerde het toch, tot mijn verbazing kon ik die zelfde dag nog naar de wc. Vanaf die dag ging het steeds beter, na ongeveer 10 behandelingen, heb ik nu een regelmatige stoelgang.
Dank je Milan.

Omdat het mij zo goed geholpen heeft is mijn dochter van 23 jaar met het zelfde probleem ook naar Milan gegaan, EN MET EEN ZEER GOED RESULTAAT.

Groetjes mevrouw Bruls

Mijn ervaring met de chiropractor werd vooraf gegaan met een hernia operatie in 1978. Deze geslaagde operatie (ik kon weer normaal functioneren in mijn werksituatie), werd toch na enkele jaren weer afgewisseld met slechtere perioden. In 1983 was er een verkleving op de operatieplaats. Gevolg van dit was 4 weken plat liggen. In 1986 weer weken plat liggen om de pijn in mijn linker heup en been te verminderen. Daarna ging het weer redelijk, totdat ik in 1992 moest stoppen met sporten omdat ik teveel last kreeg met mijn rug.

Na een tip van een kennis ben ik toen tegen het advies van mijn huisarts in, naar de Rugkliniek in Heerlen gegaan, waar ik na 2 weken en ± 5 behandelingen klachtenvrij was. Ik kon weer gaan tennissen en volleyen. Deze behandelingen waar ik toen voor de eerste keer heen ging, waren geheel nieuw voor mij. Je ging toch maar naar de “kraker”! De behandelingen vallen echter reuze mee en ze zijn van niet al te lange duur omdat alles volgens afspraak verloopt. Met de behandelmethode ben ik zeer tevreden.

Nu in 2002 zijn we 10 jaar verder en word ik eens in de 5 maanden behandeld. Ik sport nog steeds en ben klachtenvrij. De stap naar de chiropractor is dan ook voor mij van zeer grote waarde geweest.

L.A. Henstra
Wijlre

Ik, Jo Aelmans, 52 jaar oud, ben van mening dat chiropractie een niet te missen schakel is in de geneeskunde.

Als actief fietser ben ik anderhalf jaar geleden in aanraking gekomen met chiropractie.
Zonder chiropractie zou ik wellicht niet meer kunnen fietsen op het huidige niveau. Fietsen is voor mij de uitlaatklep en ik vind hier mijn geestelijke ontspanning. Zeker na de periode waarbij ik thuis was t.g.v. een burn-out.

Hier mijn verhaal:
Vier jaar geleden kreeg ik klachten aan de linkerheup. Op advies van de huisarts ben ik in behandeling gegaan bij de fysiotherapeut. Constatering: heupgewricht geen probleem. De klachten verdwenen, echter maar voor korte tijd.
In deze periode zijn ook foto’s gemaakt van het heupgewricht en wervelkolom. Constatering: Alles oké met wervelkom en heupgewricht.
Nadien ben ik overgestapt naar een andere fysiotherapeut. Constatering: heupgewricht staat verdraaid t.o.v. de wervelkolom (links naar achteren). Door correctie, rechtzetten van heupgewricht, zijn klachten verholpen, maar bleven met een frequentie van 4-5 weken terug komen. M.a.w. telkens corrigeren van heupgewicht.
Bij de overstap naar een andere fysiotherapeut in dezelfde praktijk werd naast het telkens corrigeren ook aandacht besteed aan het masseren van bilspieren en aansterken van de rugspieren.
De klachten werden steeds heftiger. Het plezier aan fietsen was al lang verdwenen.
Besloten werd om de behandeling te verplaatsen naar chiropractie.
Tijdens het intake onderzoek bleek dat:
– op de foto’s duidelijk is te zien dat het onderste deel van de wervelkolom verdraaid staat. M.a.w. het is logisch dat het heupgewricht telkens scheef gaat staan.
– de wervelkom op 2 plaatsen vast zit. In het bekken en halfweg de wervelkolom.

Tijdens de behandeling (±10 keren) werden de vastzittende gedeelten losgemaakt en de heup komt hierdoor weer goed te staan t.o.v. de wervelkolom. Het fietsen gaat weer een stuk beter. Wat nog problemen geeft zijn de spieren rondom de wervelkolom (onderrug en middenrug).
In overleg werd besloten om z.s.m. te beginnen met sportmassage. Tijdens één periode hebben dus zowel chiropractie als sportmassage behandelingen plaatsgevonden.
Geleidelijk zijn de behandelingen chiropractie afgenomen tot op onderhoudbasis ( 1 x per 3 maanden). De sportmassage heeft nog ½ jaar plaatsgevonden voordat uiteindelijk alle klachten zijn verholpen.
Zonder enige beperking heb ik in september de Mont Ventoux bedwongen. M.a.w. het fietsplezier is weer volledig terug.

Conclusie:
In de schakel: ziekenhuis/huisarts – fysiotherapeut – sportmassage ontbreekt gewoon de chiropractie. Alles is te herleiden naar de wervelkolom en chiropractie is hier de deskundige. Duidelijk is mij geworden dat bij een blessure meerdere schakels vaak noodzakelijk zijn. Ieder op zijn eigen vakgebied maar wel in samenwerking.

Met dank aan dhr. M. Zvekich van Chiropractie Rugkliniek Heerlen

Jo Aelmans