Meer verhalen van patiënten

In april 1997 ging ik voor het eerst de praktijk van mevrouw Nilsen binnen.
Mijn grote klacht had ik al 25 jaar: hoofdpijn in alle hevigheden en bijna continue. Er ging geen dag voorbij of ik had hoofdpijn, zelfs tot migraine. Ik had voortdurend last van hartkloppingen, duizeligheden, vermoeidheid. Vooral voor mijn man en dochter vond ik dit steeds vervelender. Anderhalf jaar eerder had ik al een operatie ondergaan om de voorhoofdholten te spoelen, dit had 5% verbetering tot gevolg. Volgens mijn huisarts had mijn hoofdpijn alles te maken met spanningen en stress.
Op mijn 13e heb ik een hersenscan en hersenfilm laten maken omdat ik toen al klaagde over hevige hoofdpijn. Ook zijn foto’s genomen. Uiteraard heb ik ook vaker de fysiotherapeut bezocht om enige ontspanning in de nek en schouderspieren te brengen. Helaas, alles met resultaat 0. Steeds meer en sterkere pijnstillers gebruikte ik om toch normaal te kunnen functioneren. Een vrouw van 37 wil haar leven niet slijten met klagen over hoofdpijn! Welnu, in april komt de wending. Nadat mevrouw Nilsen foto’s van de nek heeft genomen blijkt dat ik me niet aanstel. Mijn rug is scheef, mijn nekwervels lopen scheef en vertonen zelfs horizontaal een hoekse afwijking. Volgens mijn moeder ben ik op mijn vierde van de trap gevallen.

Mevrouw Nilsen kan me uiteraard niet meer recht zetten maar ze geeft me een goede kans om van de pijnen af te komen door me te behandelen. Na de eerste behandeling ben ik lichamelijk en geestelijk gebroken. Geestelijk omdat ik me niet heb aangesteld, omdat ik jaren onnodig met pijnen heb gelopen en omdat ik een vage hoop krijg op verbetering. Haar uitspraak vergeet ik nooit: “Mevrouw, u moet pijn hebben”. Lichamelijk alsof ik onder een wals heb gelegen, terwijl mevrouw Nilsen niet groter of zwaarder is dan ikzelf. Na drie behandelingen neemt de pijn af. Ik hoef niet meer naar bed, er beginnen dagen te komen dat ik geen hoofdpijn heb. Na 7 behandelingen tel ik die dagen: 10, 11 dagen geen hoofdpijn.

Nu is het januari 1998. Om de 6 weken bezoek ik mevrouw Nilsen. Ik voel me prima. Sterker nog, ik heb moeten wennen aan mijn nieuwe leven. Ik kan laat naar bed, ik kan een glas wijn drinken en meer uren werken in mijn parttime baan. Ik heb nieuwe hobby’s. Ik ga 2x per week hardlopen tussen de 5 en 10 km. Ik voel me prima. Migraine heb ik de laatste 7 maanden niet meer gehad. Het leven is……………………..verrukkeluk.

Uiteraard moet als gevolg hiervan mijn dochter Debbie van 7 mee naar de chiropractor. Er sluimert een angst om dit kind vooral te besparen voor wat ik zelf mee heb moeten maken. Ook zij klaagt vaker over hoofdpijn. Doet een kind van 7 dit omdat haar moeder dagelijks hoofdpijn heeft of heeft zij die klacht nu ook al? Ook voor haar brengt mevrouw Nilsen uitkomst. Zelfs ik zie dat Debbie’s rugwervels scheef lopen. Zij heeft ook enkele blokkades in haar nek. Na enkele behandelingen lopen ook bij haar de klachten terug. (Ik zie haar recht worden). Debbie zal een bezoek aan de chiropractor net zo normaal vinden (zelfs nog leuker) als een bezoek aan de tandarts. Zij zal eenmaal per half jaar onder controle blijven. En gelukkig is haar moeder beter op de hoogte van deze behandelingsmethode dan mijn moeder 25 jaar geleden!

Dus onze hoofdpijn is niet erfelijk, sterker nog, te voorkomen of te genezen.

Bedankt!

Yvonne Pierik

Brunssum

Ruim 15 jaar geleden zijn mijn rugklachten begonnen, ik had veel pijn in mijn onderrug en vaak hoofdpijn. Mijn huisarts was in eerste instantie van mening dat dit in hoofdzaak door stress op het werk veroorzaakt werd en schreef voor mijn rug pijnstillers voor. Echter de klachten bleven en na ruim 1 jaar van ups en downs werd ik naar de fysiotherapeut verwezen. Echter na een half jaar bleven de klachten en kwam ik met de fysiotherapeute tot de conclusie dat verdere behandeling geen nut had. Na overleg tussen mij en de fysiotherapeut en mijn huisarts werd ik in 1989 verwezen naar de Rugkliniek te Heerlen. Wat ik bijzonder prettig vond was dat men na een intakegesprek niet meteen met de therapie begon maar tevoren ook röntgenfoto’s maakte. Ik had het gevoel dat men op deze wijze zeer goed kon constateren wat de oorzaak van mijn klachten was en niet alleen zoals bij de fysiotherapie alleen middels lichamelijk onderzoek.

Na onderzoek en bekijken van de foto’s bleek mijn ruggewervel niet recht te zijn maar meer een S-vorm te hebben. Mijn eerste behandelingen waren best gevoelig, echter na enkele weken voelde ik een duidelijke verbetering en werden mijn klachten steeds minder. Na enkele maanden waren mijn klachten verdwenen, echter werd mij geadviseerd toch nog regelmatig een behandeling te ondergaan, hetgeen ook gebeurd is. Op deze wijze heb ik mij een aantal jaren goed kunnen helpen en kon ondanks mijn zwakke plekken in mijn rug toch diverse werkzaamheden als tuinieren etc. blijven uitvoeren.

Echter, in 1995 begonnen de klachten weer en van dien aard dat ik toch weer naar de huisarts ben gegaan. Na onderzoek verwees deze mij naar het ziekenhuis in Maastricht en gaf mij het advies de behandeling bij de chiropractor tijdelijk te stoppen. Heden vraag ik mij af of dit een goed advies geweest is. Echter de pijnen waren op dat moment van dien aard dat ik zijn advies opvolgde en voor onderzoek naar het ziekenhuis ging. Na onderzoek en een scan constateerde de neuroloog dat ik een zwakke plek (geboorte afwijking) en een dubbele hernia in de onderste ruggewervels had. Zijn advies was, mede aangezien de hernia goed te opereren was, mij te laten opereren.

In augustus 1995 ben ik toen geopereerd. Na de operatie waren de klachten in mijn rug en benen verdwenen maar in mijn linker voet bleef een vreemd gevoel. Volgens de artsen zou dit spoedig weggaan. Bij de controles heb ik nog aangegeven dat mijn voet nog steeds gevoelig was als ik hem belastte. Ik werd toen geadviseerd Mensendiecktherapie te gaan volgen, en dat ik zeer waarschijnlijk hiermee moest leren leven. In 1996 heb ik een aantal maanden Mensendiecktherapie gevolgd. Met veel oefeningen en houdingtherapie heb ik wel geleerd mijn rug op de juiste wijze te gebruiken echter de voetklachten zijn wel verminderd, maar bij zware belasting nog steeds aanwezig.

Hoewel de klachten minder waren, bleef ik last van mijn rug hebben en heb ik in juni 1996 de behandelingen bij de chiropractor weer hervat. In eerste instantie met 2 behandelingen per week afbouwend naar één per week daarna één per maand. In augustus was de frequentie weer teruggebracht naar één behandeling per kwartaal. Dit is goed gegaan tot begin 1998. Plotseling werden de klachten weer van dien aard dat ik weer pijnstillers moest gaan slikken. Mijn huisarts, inmiddels een nieuwe, stuurde mij omdat de klachten bleven naar de neuroloog voor verder onderzoek. Na onderzoek en een scan bleek ik wederom een nieuwe hernia boven de eerdere hernia te hebben. Echter gezien de ervaringen van de vorige operatie en het advies van de neuroloog heb ik mij niet laten opereren.

De fout die ik heb gemaakt is dat als het goed gaat de animo voor het doen van de oefeningen en een bezoek bij de chiropractor verdwijnt, vooral als de klachten wegblijven en je in verhouding veel kan doen zonder pijn te hebben. Echter de klachten kwamen dan geleidelijk weer terug en in 1999 heb ik besloten toch weer mijn behandelingen bij de chiropractor te hervatten. Tot heden heb ik regelmatig een behandeling door de chiropractor. Mijn ervaringen uit deze afgelopen 13 jaar zijn toch dat ik door een regelmatige behandeling bij de chiropractor mijn klachten onder controle kan houden. Weliswaar moet ik zo nu en dan een aantal extra behandelingen invoegen maar deze zijn in het algemeen nodig als ikzelf de fout inga door verkeerd te bukken, te tillen of andere bewegingen maak waarbij mijn rug verkeerd belast wordt.

Ad Heussen

heel vriendelijk personeel en goede behandeling gekregen. fijn dat ze ook op zaterdag open zijn