Meer verhalen van patiënten

Graag wil ik iets kwijt over de behandeling in Chiropractie Rugkliniek Heerlen.

In het najaar van 2007 struikelde ik, tijdens een Rome-reis, over de Romeinse keien, waarbij een enkelband scheurde. De enkelband werd gedurende een paar weken stevig ingetapet. Om de verzwikte enkel zoveel als mogelijk te sparen hinkelde ik overwegend op het gezonde been. In november kreeg ik ernstige lage rugklachten als gevolg van deze asymmetrische belasting. Rechtop zitten was pijnlijk. Sokken aantrekken en voetverzorging ging beslist niet meer. Autorijden en het werken in mijn groentetuintje kon ik vergeten. Pas na 2 maanden consulteerde ik de huisarts omdat ik redeneerde dat de klachten vanzelf over zouden gaan als de enkel hersteld was. Nee dus.

De huisarts verwees me naar de fysiotherapeut, die me masseerde en onder stroom zette. De behandeling zette geen zoden aan de dijk. Bij een derde bezoek aan de huisarts, die aangaf dat hij voor dit soort klachten geen afdoende remedie had, vroeg ik nadrukkelijk naar alternatieve behandelingswijzen. (geen Bach, aroma of andere glazen bol of wichelroede-praktijken). Het werd dus Chiropractie. In een uitgebreide intake kreeg ik in gewone mensentaal uitleg over wat Chiropractie is, hoe het werkt, wat de basis van deze geneeswijze is en hoe de prognose er in mijn situatie er uit ziet. Waarom deze behandelwijze alternatief genoemd wordt begrijp ik nog steeds niet zo goed: ze maakt, net als de regulaire geneeskunst, gebruik van medisch-wetenschappelijke kennis en inzichten.

De chiropractor startte met twee behandelingen per week, die al na twee weken duidelijke verlichting brachten. Na 2 maanden was ik praktisch klachtenvrij. Nu, na een half jaar, krijg ik een “onderhoudsbeurt” om de twee maanden en ben volledig bevrijd van mijn lage rugpijn. Ik weet nu ook wat het voor de levenskwaliteit betekent als je de tuin kunt omspitten, je voeten wassen, op een ladder klimmen of doodgewoon zonder ingewikkelde toeren in je broek stappen.

Met dank,
Cor de Hoon

Een jaar of 6 geleden had mijn echtgenote een “ischias-aanval”. In die tijd gingen wij al regelmatig naar een natuurarts, die al eens tegen mijn vrouw (die de ziekte van Parkinson en diabetes heeft) had gezegd om eens een chiropractor D.C. te raadplegen, om iets te doen tegen de gebogen houding en het trillen waar Parkinson patiënten vaak last van krijgen. Wonend in Asten hebben we toen gezocht naar een chiropractor D.C. in onze buurt.
We kwamen toen in Heerlen terecht. We hadden al snel flink wat informatie over chiropractie verzameld en gelezen. De behandelingen -die voor ons gevoel- vakkundig en met aandacht werden verricht, werkten verlichtend. De ischias was al snel verdwenen. Aan de gebogen houding en het trillen is minder makkelijk wat te doen, maar toch voelde mijn echtgenote dat het goed voor haar was.

Ondergetekende had toen ook wat pijnlijke plekken (uitstralend) rondom de wervelkolom, uitstralend naar rechter- en vooral linker been en heeft zich toen al spoedig ook onder behandeling gesteld. Eigenlijk met hetzelfde resultaat. De uitstraling is al lang verdwenen en na een behandeling voel je je weer een aantal weken soepeler en de “pijnproblemen” zijn dan een stuk minder.

We kwamen er toen achter dat je niet pas naar een chiropractor moet gaan als er problemen zijn, maar eigenlijk door het jaar heen regelmatig een bezoekje moet brengen om alles weer eens te laten “opkrikken” (als het ware controlebeurten net als bij de tandarts). We gaan nu samen zo’n 5 à 6 keer per jaar naar de Rugkliniek te Heerlen (ondanks dat het heen en terug ± 160 km rijden is).

De sfeer is er prima, de outillage uitstekend en er is in die jaren een persoonlijke band ontstaan. Je weet wat meer van elkaar, belangstelling en aandacht zijn wederzijds. Ook kwamen we op het spoor van nog andere therapeutische behandelingen en hebben we via mevrouw Nilsen rugvriendelijke stoelen aangeschaft, die uitstekend bevallen. Ondergetekende zijn echtgenote is huisvrouw en hijzelf gepensioneerd leraar.

W. en C. de Bruin-Schouten

Asten

Ruim 8 jaar geleden kreeg ik pijn in mijn linkerbeen. De pijn werd steeds heviger en dus besloot ik naar de huisarts te gaan die ischias constateerde en me doorverwees naar de fysiotherapeut. Daar begon een langdurig traject van massages, warmtetherapie en oefeningen. Die laatste waren vaak zo zwaar dat ik na thuiskomst nog meer pijn had en deze, na verloop van tijd, niet meer verminderde.

Na ruim 30 behandelingen en steeds meer klachten verwees de fysiotherapeut me door naar de neuroloog.
Deze liet een MRI-scan en foto’s maken. Daaruit bleek een “behoorlijke” hernia die alleen verholpen zou kunnen worden door middel van een operatie. Ik was al behoorlijk aangeslagen omdat ik door de pijn zo beperkt werd in mijn doen en laten; ik kon niet eens meer normaal de straat uitlopen zonder steeds na tien meter te moeten uitrusten om even die ellendige pijn niet meer te voelen, maar het idee van een operatie sprak mij totaal niet aan! Ik was toen 32 jaar en wist hoe vaak herniaoperaties goed verliepen, maar ik kende ook de verhalen waarbij het mis ging en iemand al vrij snel weer klachten ontwikkelde of waar patiënten door inoperabel littekenweefsel blijvend met pijnen moesten leven….

Ten einde raad heb ik nog dezelfde middag, op advies van een collega, na de uitslag van de neuroloog een afspraak gemaakt bij Dr. Nilsen, waar ik nog dezelfde week terecht kon.
Foto’s en een MRI-scan had ik gelukkig al laten maken en deze konden dan ook meteen ter beoordeling meegenomen worden. Na een geduldig en prettig intake gesprek besloot Dr. Nilsen ‘het erop te wagen’. De hernia was weliswaar groot, maar ze dacht dat ze me zou kunnen helpen. De eerste behandeling volgde meteen na het intake gesprek.

In die eerste periode volgden de behandelingen elkaar in hoog tempo op en na de behandelingen nam ik in die fase de nodige rust thuis. Zo min mogelijk zitten en veel lopen.
Dat lopen ging in het begin nog helemaal niet, maar langzaam begon ik steeds verder te lopen. Eerst alleen door de tuin, toen naar buiten…..steeds verder. De behandelingen werden afgebouwd naarmate ik me steeds fitter ging voelen. Ik kon zelfs mijn werk hervatten en alle leuke dingen gaan doen die ik al maanden miste. Was ik er maar eerder aan begonnen dan had ik me veel maanden pijn en ongemak bespaart.

Na deze moeilijke periode ben ik constant in behandeling gebleven bij de chiropractor. De tussenpozen zijn afhankelijk van wat ik zelf aangeef in overleg met de chiropractor. Ik voel me het prettigst met een behandeling per 5 of 6 weken en daar is Dr. Nilsen in meegegaan. Dat wil echter niet zeggen dat ik niet soms langer tussen de behandelingen laat en soms ook veel korter wanneer ik acuut last heb. Ik weet nu dat je niet te lang met pijn moet blijven lopen, hoe langer je wacht, hoe langer het herstel duurt. Dat is ook het prettigste van het patiënt zijn in deze praktijk, er wordt altijd geprobeerd om je met acute klachten zo snel mogelijk te helpen! Na een behandeling probeer ik altijd een dagdeel rust in te bouwen omdat ik altijd wat nawerkingen heb van de behandeling, ik ben vaak heel moe en soms voelt mijn rug wat beurs. Heel normaal, ik houd er altijd een beetje rekening mee.

Mij heeft Chiropractie een beter leven gegeven, ik voel me gezonder, ben veel minder ziek en kan weer heel normaal functioneren. Ik ben rugpatiënt en ik let op welke bewegingen goed voor me zijn en ik zal niet vlug zwaar tillen ed., maar verder merkt niemand iets aan me en wie had dat jaren geleden kunnen denken…

Fabienne Lenssen-Timans
Heerlen, 14 februari 2006