Meer verhalen van patiënten

Om maar meteen met de conclusie van dit verhaal te beginnen, chiropractie en de aanvullende tips van mw. Nilsen zijn voor mij blijkbaar de juiste remedie om mij met mijn soms (zeer) pijnlijke rug alles weer te kunnen doen. (de winter 96-97 ben ik probleemloos door gekomen, de eerste winter sinds jaren).

Mijn rug gaf al problemen toen ik 15 jaar was, maar je bent jong en kan wat hebben. Naar mate de jaren verstreken werden de klachten geleidelijk iets meer, dan werd zich weer geholpen met een angoragordel smeersel, “rodelamp” en enkele jaren terug ook soms spierverslappers. Toen in augustus 1994 eerst mijn vader stierf en ± 8 weken later ook mijn moeder, escaleerde het probleem. (ik kreeg heftige pijnscheuten in mijn rug waardoor ik soms niet meer lopen of bewegen kon). Via mijn huisarts werd ik naar de fysiotherapeut gestuurd en een combinatie van manuele fysio en ontspanningstherapie samen met spierverslappers hielp mij weer op de been.

Tevens constateerde de neuroloog in die zelfde periode dat ik slijtage had op L5 niveau (ik moest ermee leren leven). Enfin, zomer 1995 ging het weer goed met mij en werd de fysiotherapie afgebouwd en stopte ongeveer in oktober. Toen, eigenlijk als donderslag bij heldere hemel ging het in november 1995 weer hartstikke mis, op een paar uur tijd ging mijn rug scheef staan en kreeg daarna alle kwalijke symptomen terug. Dus maar weer terug naar de huisarts en deze adviseerde mij om maar eens naar een chiropractor te gaan, deze zou mij weer snel in het “gareel” krijgen. En zo kwam ik bij mw. Nilsen terecht, deze kwam na onderzoek en bekijken van de röntgenfoto`s tot de conclusie dat ik inderdaad slijtage had, maar ook een “te rechte” rug, helemaal goed zou het nooit worden, maar elke % verbetering was meegenomen. In het begin (half november) ging het niet goed, na twee weken kon ik nog maar moeilijk lopen. Toen kreeg ik het advies: absolute rust, dit hield in dat ik op bed moest liggen en niet meer lopen of autorijden en ik ging 3 á 4 keer per week vervoerd door een vriend liggend in de auto naar mw. Nilsen.

Zo rond de kerst ging het redelijk maar kreeg ik een zware griep. Begin januari 1996 kon ik “niks” meer en heb toen overleg gepleegd met mijn huisarts en mw. Nilsen. De één vond het te lang duren, de ander zei: “volhouden, we komen er wel”. Gevolg: de huisarts stuurde me naar de orthopedisch specialist, ook deze specialist stelde slijtage vast en wou eventueel met corticosteroïde injectie beginnen. Ik heb dat toen in overleg met mw. Nilsen niet gedaan. Ondertussen moedigde ze me aan om te blijven komen en dus ging 4 á 5 keer per week (voor soms een dubbele behandeling) richting Heerlen. Uiteindelijk, zo rond maart (ik zal toen ± 60 behandelingen hebben gehad) begon het echt te verbeteren, het begon echt goed te gaan, kreeg van de specialist een korset om mijn werk weer te kunnen uitoefenen. (de specialist wist dat ik bij een chiropractor in behandeling was, en wees dit niet af).

Tegen de zomer werkte en fietste ik weer voluit, sindsdien doe ik echt alles weer, als ik maar op mijn rug let. Chiropractie gebeurt nog eens per 2 maanden. Wel zit ik op advies van mw. Nilsen 1 x per week op zwemgym en 1 x per week sportmassage. Mijn rug voel ik wel maar ik kan alles en voel me kiplekker.

Groetjes,

John Bindels                                                                                    Bocholtz, 15-03-1997

Ik loop van vorig jaar juli met pijn aan mijn schouder. Destijds ben ik ermee naar de huisarts gegaan en deze heeft me met een flinke dosis pijnstillers en een paar afspraken bij de fysiotherapeut weer naar huis gestuurd. De pijnstillers hebben wel wat geholpen maar ik werd er ziek en misselijk van. De fysiotherapeut heeft me een paar keer behandeld maar de pijn werd alleen maar erger. De fysiotherapeut adviseerde me om zoveel mogelijk met de arm te bewegen. Ik ben uiteindelijk niet meer terug gegaan en ben met mijn klachten blijven lopen.

De pijn werd wat minder, maar ging niet helemaal weg. Het ging op en af. Mijn arm helemaal strekken ging gewoonweg niet. Afgelopen carnaval heb ik een verkeerde beweging gemaakt. De pijn kwam weer terug, maar nu veel erger dan ooit te voren. Ik had volgens mijn huisarts een flinke slijmbeursontsteking in mijn schouder. De ontsteking zou wel weer weggaan met een flinke dosis pijnstillers en maagbeschermers. Dit is me trouwens telefonisch medegedeeld. Mijn huisarts heeft helemaal niet naar mijn schouder gekeken, want het was volgens haar niet dringend. Ondertussen werd mijn schouder steeds dikker, roder en stijver. Ik kreeg er geen enkele beweging meer in en had vreselijke pijn.

Uiteindelijk heb ik de Rugkliniek in Heerlen gebeld. Ze hadden mij al eens eerder geholpen aan pijn in mijn onderrug. Ik wist niet dat ze ook iets met een zere schouder konden. Dit was echt mijn laatste hoop. Ik mocht meteen de volgende ochtend komen bij de chiropractor. Hij onderzocht me en constateerde dat ik inderdaad een flinke ontsteking had en een ‘frozen shoulder’.

Hij adviseerde me geen koffie meer te drinken, geen chocolade meer te eten, weinig vlees te eten, wel zoveel mogelijk groente en fruit eten en veel water drinken. Daarnaast moest ik ieder uur mijn schouder koelen en heb ik op advies van dhr. Saenz foto’s laten maken van mijn nek en schouder. Voordat er met de behandeling gestart kon worden, moest eerst de ontsteking ver weg zijn.

Door het koelen en geen koffie meer te drinken is de ontsteking minder geworden en kon de chiropractor beginnen met de behandeling. Het is bijna een wonder, maar na 2 behandelingen kon ik mijn arm langzaamaan weer bewegen en had ik geen last meer van tintelingen in mijn vingers.

In totaal heb ik 4 behandelingen gehad. Mijn arm kan ik weer helemaal bewegen en de pijn is ver weg. Ik kan het iedereen aanbevelen! Het helpt echt, hier kan geen pil tegenop!

Nog bedankt voor de goede hulp.

Monique van der Meulen

Mijn zoontje Timo (nu 5 jaar) heeft vanaf ongeveer zijn 2e veel last van groeipijnen. Tenminste ik dacht dat het groeipijn was. Hij had vaak 1 a 2 keer per week heftige pijn aan zijn scheenbeentjes en vaak ook bij zijn knieën en aan de bovenkant van zijn voetjes. De pijn was vaak zo heftig dat Timo ervan in zijn broekje plaste of zo hard moest huilen dat ik zo mee kon gaan huilen. Ook na een dag van inspanning (bv springen op een springkussen) was het weer zover en kwam de pijn altijd in de avonduren terug. Het enige wat hielp was paracetamol. 2 jaar lang hebben we ons hier mee geholpen. Ondertussen merkte ik dat Timo motorisch niet zo sterk was als andere kinderen. Hij had bijvoorbeeld moeite met leren fietsen, klimmen en rennen. Daarnaast had Timo ook last van obstipatie, slechte eetlust en onduidelijk praten.

Wij zijn bij mevrouw Nilsen terecht gekomen door mijn zus. Zij had Timo’s verhaal aan haar verteld en op aanraden van mevrouw Nilsen ben ik eens langsgegaan met Timo voor zijn groeipijnen. Dat was een goede beslissing voor hem.

Bij het eerste onderzoek kwam eigenlijk al meteen naar voren dat Timo nog veel te jong was voor groeipijnen. Na het lichamelijke onderzoek bleek dat zijn bekken scheef stond en dat hij wat blokkades had. Hij kreeg meteen zijn eerste behandeling. Die middag thuis heb ik vol verwondering naar mijn zoon zitten kijken. Hij zat voor het eerst in zijn leven recht op zijn fietsje (hij zat voorheen altijd doorgezakt naar 1 kant) en heeft de hele middag gerent, gesprongen. Hij kon er geen genoeg van krijgen. Die avond had hij geen pijn! Wat hij normaal dus wel had na zoveel inspanning.

Timo krijgt nu al een tijdje behandelingen en de pijn is steeds verder afgenomen. De afgelopen 8 weken heeft hij hier geen last meer van gehad, wat hij ook deed. Verder is hij motorisch erg vooruit gegaan en kan hij nu goed met leeftijdsgenootjes mee doen.

Verder valt het op dat Timo vanaf zijn eerste behandeling veel duidelijker praat. Hij praatte voorheen erg binnensmonds en was soms erg slechte te verstaan. Nu is hij goed te verstaan en praat veel duidelijker. Soms wordt het weer wat minder en dan naderen we weer een behandeling. Ook de eetlust van Timo is erg toegenomen en hij heeft geen last meer van obstipatie.

Het gaat zo goed met Timo dat ik ondertussen ook zelf in behandeling ben gegaan en nu ook met zijn broertje ga voor zijn probleempjes.

Namens Timo en mij, bedankt dus!

S. van Overdijk