Meer verhalen van patiënten

20 april 2009 werd ze geboren, onze Myrthe.
De eerste weken waren niet zo leuk. Myrthe huilde heel veel.

Na 1 week hadden we al het gevoel dat er meer aan de hand was.
Myrthe was maar in één houding stil te krijgen en ze sliep hooguit 4 uurtjes per nacht en veel spugen.
Dit kon zo niet langer. Dit konden geen ‘buikkrampjes‘ meer zijn.
Na een tip van een familielid hebben we de stap durven zetten om een afspraak te maken bij Mw. Nilsen.
Zij ontdekte al snel dat Myrthe niet voor niets huilde, ze had pijn.
Opgelucht dat er een reden voor het huilen was gingen we de behandelingen starten.
Myrthe had een beknelling in haar nekje en tussen haar schouderbladen.
Na de eerste behandelingen werd ze al wat rustiger.
Het vlotte nog niet zo als Mw. Nilsen graag zou willen.
Op haar advies hebben we het bedje op een andere plek in haar slaapkamer gezet.
En vanaf dat moment ging het alleen maar vooruit met Myrthe.
Het is nu een jaar geleden en Myrthe is een vrolijk en ondernemend meisje zonder pijn.
Hier zijn we uiteraard heel erg blij mee.

Liefs Wendy Debij

Ben een vrouw van 50 jaar en al 25 jaar last van een moeilijke stoelgang. Ik kwam bij Milan terecht door mijn man die in behandeling was voor zijn rug.

Ik had alles al geprobeerd maar niks werkte, toen ik bij Milan kwam had ik er weinig vertrouwen in maar probeerde het toch, tot mijn verbazing kon ik die zelfde dag nog naar de wc. Vanaf die dag ging het steeds beter, na ongeveer 10 behandelingen, heb ik nu een regelmatige stoelgang.
Dank je Milan.

Omdat het mij zo goed geholpen heeft is mijn dochter van 23 jaar met het zelfde probleem ook naar Milan gegaan, EN MET EEN ZEER GOED RESULTAAT.

Groetjes mevrouw Bruls

Mijn werk als (toen) ziekenverzorgde op een afdeling voor demente ouderen vergde veel lichamelijke inspanning. Wat tot gevolg had dat ik op een middag een zweepslag voelde in mijn rug, zodanig dat ik niet meer uit mijn stoel kon opstaan.

Vreemde en pijnlijke gewaarwording
Toen begon de ellende. Naar de arts, naar de fysio, bijna 3 maanden lang, met ups en downs. Veel beter werd het niet.
Met als gevolg dat mijn humeur er ook niet beter op werd. De controlerende arts gaf als advies om eens een chiropractor op te zoeken (had ik nog nooit van gehoord). Dat deed ik dus. Toen veranderde mijn leven volkomen.
Men dacht dat ik een hernia had, maar het bleek een vergroeiing in mijn bekken te zijn. Na de 5e behandeling (dit is na anderhalve week) kon ik mijn voeten weer afdrogen. Iets wat ik al die tijd niet meer kon. Ik zag de toekomst weer rooskleurig in en had weer een toekomst. Toch kreeg ik een terugslag, maar die was ik snel te boven.
Na 2 maanden van chiropractor bezoeken kon ik weer autorijden en therapeutisch aan het werk. Dit opgebouwd totdat ik weer kon werken. Een fantastisch gevoel.

Nu op dit moment, dit is ongeveer 2 en een half jaar later ga ik om de 9 weken terug naar de chiropractor en ben nooit meer ziek geweest met rugklachten. Ik ben nu verpleegkundige en haal over
1 jaar mijn diploma. Iets waar ik zo’n 2 en een half jaar geleden niet eens van durfde te dromen. Je snapt dat ik mijn controlerende arts ontzettend dankbaar ben voor dat advies. Niet te vergeten ook de chiropractor die ervoor gezorgd heeft dat ik weer een toekomst kreeg. Bedankt.

Mevrouw D. H.