Meer verhalen van patiënten

Om maar meteen met de conclusie van dit verhaal te beginnen, chiropractie en de aanvullende tips van mw. Nilsen zijn voor mij blijkbaar de juiste remedie om mij met mijn soms (zeer) pijnlijke rug alles weer te kunnen doen. (de winter 96-97 ben ik probleemloos door gekomen, de eerste winter sinds jaren).

Mijn rug gaf al problemen toen ik 15 jaar was, maar je bent jong en kan wat hebben. Naar mate de jaren verstreken werden de klachten geleidelijk iets meer, dan werd zich weer geholpen met een angoragordel smeersel, “rodelamp” en enkele jaren terug ook soms spierverslappers. Toen in augustus 1994 eerst mijn vader stierf en ± 8 weken later ook mijn moeder, escaleerde het probleem. (ik kreeg heftige pijnscheuten in mijn rug waardoor ik soms niet meer lopen of bewegen kon). Via mijn huisarts werd ik naar de fysiotherapeut gestuurd en een combinatie van manuele fysio en ontspanningstherapie samen met spierverslappers hielp mij weer op de been.

Tevens constateerde de neuroloog in die zelfde periode dat ik slijtage had op L5 niveau (ik moest ermee leren leven). Enfin, zomer 1995 ging het weer goed met mij en werd de fysiotherapie afgebouwd en stopte ongeveer in oktober. Toen, eigenlijk als donderslag bij heldere hemel ging het in november 1995 weer hartstikke mis, op een paar uur tijd ging mijn rug scheef staan en kreeg daarna alle kwalijke symptomen terug. Dus maar weer terug naar de huisarts en deze adviseerde mij om maar eens naar een chiropractor te gaan, deze zou mij weer snel in het “gareel” krijgen. En zo kwam ik bij mw. Nilsen terecht, deze kwam na onderzoek en bekijken van de röntgenfoto`s tot de conclusie dat ik inderdaad slijtage had, maar ook een “te rechte” rug, helemaal goed zou het nooit worden, maar elke % verbetering was meegenomen. In het begin (half november) ging het niet goed, na twee weken kon ik nog maar moeilijk lopen. Toen kreeg ik het advies: absolute rust, dit hield in dat ik op bed moest liggen en niet meer lopen of autorijden en ik ging 3 á 4 keer per week vervoerd door een vriend liggend in de auto naar mw. Nilsen.

Zo rond de kerst ging het redelijk maar kreeg ik een zware griep. Begin januari 1996 kon ik “niks” meer en heb toen overleg gepleegd met mijn huisarts en mw. Nilsen. De één vond het te lang duren, de ander zei: “volhouden, we komen er wel”. Gevolg: de huisarts stuurde me naar de orthopedisch specialist, ook deze specialist stelde slijtage vast en wou eventueel met corticosteroïde injectie beginnen. Ik heb dat toen in overleg met mw. Nilsen niet gedaan. Ondertussen moedigde ze me aan om te blijven komen en dus ging 4 á 5 keer per week (voor soms een dubbele behandeling) richting Heerlen. Uiteindelijk, zo rond maart (ik zal toen ± 60 behandelingen hebben gehad) begon het echt te verbeteren, het begon echt goed te gaan, kreeg van de specialist een korset om mijn werk weer te kunnen uitoefenen. (de specialist wist dat ik bij een chiropractor in behandeling was, en wees dit niet af).

Tegen de zomer werkte en fietste ik weer voluit, sindsdien doe ik echt alles weer, als ik maar op mijn rug let. Chiropractie gebeurt nog eens per 2 maanden. Wel zit ik op advies van mw. Nilsen 1 x per week op zwemgym en 1 x per week sportmassage. Mijn rug voel ik wel maar ik kan alles en voel me kiplekker.

Groetjes,

John Bindels                                                                                    Bocholtz, 15-03-1997

Bij deze wil ik u laten weten dat ik door middel van chiropractie zeer goed ben geholpen door mevrouw Nilsen. Eerst had ik last van een beklemde ischiaszenuw waarvan de huisarts zei dat ik hier maar mee moest leven, toen ik hem voorstelde om chiropractie te proberen vond hij dit een goed idee.

Een jaar later kreeg ik vreselijke pijn in mijn linkerschouder die uitstraalde naar mijn linkerarm. Nadat ik de huisarts had opgezocht kreeg ik pijnstillers die niet hielpen, toen naar de weekendarts, weer andere pillen die ook niet hielpen tegen deze heftige pijn. Terug naar de huisarts; daar kreeg ik een verwijzing voor de fysiotherapeut, deze begon er niet aan en zei dat ik naar de neuroloog moest. Met spoed naar de neuroloog waar allerlei onderzoeken werden gedaan, foto’s, bloedonderzoek, MRI onderzoek, punctie, weer bloedonderzoek en een spieronderzoek, intussen waren we 6 weken verder voor ik alle uitslagen had en ik pijnstillers kreeg, tot morfine toe, want anders hield ik het niet meer vol van de pijn.

De neuroloog die mij de uitslag gaf, stelde voor om te opereren maar hij zei dat ik daar natuurlijk niet op zat te wachten. Hij overwoog fysiotherapie of manuele therapie, waarop ik voorstelde om chiropractie te proberen. Hij vond dit prima en schreef een briefje voor mevrouw Nilsen, dat ik een nekhernia had met een beklemde zenuw tussen de 6e en 7e nekwervel.

Thuis gekomen heb ik meteen naar de assistente gebeld wanneer ik terecht kon, en dat kon meteen de volgende dag al. Direct nadat mevrouw Nilsen mij behandeld had waren de kramp en pijn in mijn arm al veel minder en kon ik tenminste weer slapen. Na nog twee behandelingen binnen een week was de pijn zover weg dat ik mijn geplande vakantie door kon laten gaan (ik had van de neuroloog al een brief gekregen om de vakantie te annuleren) waar ik ontzettend van genoten heb zonder pijn.

Op dit moment ben ik weer aan het werk, nog niet hele dagen, maar dat komt ook nog wel als het zo goed blijft gaan als nu het geval is. Ik hoef nu pas over 6 weken terug te komen bij mevrouw Nilsen en wil haar hartelijk bedanken dat ik in zo’n korte tijd zoveel resultaat heb gehad bij de behandelingen.

S. Smit, Voerendaal

Hallo, mijn naam is Kjell Postma. Ik ben nu 9 jaar. Toen ik geboren werd, was er sprake van een zware, lang durende, gecompliceerde bevalling thuis. Mijn achterhoofd lag voor de ingang en ik wilde niet vanzelf draaien. Toen moest mijn moeder naar het ziekenhuis en hebben doktoren eerst met een tang geprobeerd mij te pakken, maar het lukte pas met een vacuümpomp. Ik werd dus geboren met een toeter op mijn hoofd. Gelukkig werd die verstopt onder mijn mutsje. Door al dat getrek en gewroet had ik dus last van allerlei blokkades in mijn rug. Deze blokkades werden in mijn eerste jaar door Trine Nilsen weg ‘gemasseerd’. Ik hield mij altijd flink, ook al moest ik soms huilen. Nu herinner ik me er niets meer van. Dankzij Trine heeft mijn ruggenwervel de kans gekregen om zich soepel en recht te ontwikkelen en kan ik de dingen doen die ik nu allemaal doe.

Hallo, ik ben Jorn Postma. Ik ben 8 jaar. In tegenstelling tot mijn broer was er bij mij sprake van een te snelle bevalling. Binnen twee uur na het breken van de vliezen ben ik thuis geboren. De vroedvrouw kwam maar net op tijd om mijn hoofdje, en de rest, op te vangen. Omdat de geboorte razendsnel ging en mijn schoudertjes een beetje klem hebben gezeten, ben ik als baby preventief naar de Rugkliniek in Heerlen gegaan. Kleine blokkades werden toen door Trine opgeheven. Ook ik was heel flink. Toen ik als peuter van de schommelbank een smak heb gemaakt, ben ik terug gegaan naar de kliniek omdat de ruggenwervels een opdonder hadden gekregen. Ik denk dat ik nog een half jaar op bezoek ben geweest. Ik herinner me er amper nog iets van. Dankzij Trine heb ik een stevige rechte rug en kan ik heel veel acrobatische toeren uithalen.