Meer verhalen van patiënten

Hallo allemaal
Hier een berichtje van Noah.
Toen ik 5 dagen oud was, is mijn moeder met me naar de chiropractor gekomen.
Ik huilde toen heel veel.
Ik was vrij moeilijk ter wereld gekomen en ze hadden flink aan mijn nek en wervels getrokken.
Maar na een aantal keren ging het stukken beter.
Op een gegeven moment hoefde ik nog maar 1 keer per jaar terug.
Mijn rug is super recht.
Ik merk het aan mijn slippers, die slijt ik ook super recht af.
Dit jaar ben ik wat vaker hier geweest, omdat ik last van hoofdpijn had.
Maar inmiddels gaat het weer beter met me.
Ik blijf geregeld komen als ik hoofdpijn heb.
Ze kan me er fijn vanaf helpen.
De laatste paar keer heeft Milan mij geholpen.
Bij hem voel ik me ook op mijn gemak en hij maakt ook grapjes, dat vind ik wel leuk.

Groetjes Noah

P.S. Ik ga over naar groep 7, misschien word ik architect, of…?

Ongeveer 4 jaar geleden heb ik een ongeluk gehad op mijn werk: één van mijn “patienten” heeft een woede-uitbarsting gekregen en daar ben ik de dupe van geworden. Een kaak die uit zijn verband was, het gehoor weggevallen, een whiplash, twee punten in mijn nek waar ik geen gevoel meer in heb en een aantal beten en bloedingen.

Na twee weken volkomen rust wilde het niet minderen. De huisarts verwees mij door naar de neuroloog die de nodige testen deed, EEG en ECG etc. Géén afwijkingen, doch ik kon niet zelfstandig lopen (viel van links naar rechts), hevige hoofdpijn, hoorde slecht, kon niet tegen “hard” geluid, was zeer verward, moeilijk uit woorden komen, slapeloosheid etc. Kreeg medicatie van de neuroloog en als diagnose werd er een nekrotatie trauma vastgesteld, dat tijd vergde.

Na zes weken niet te hebben gewerkt, ben ik voor halve dagen begonnen en na 3 maanden totaal weer 100% gaan werken, doch met de nodige klachten. Nog steeds onder behandeling van de neuroloog en tevens fysiotherapie. Na 15 maanden werd dit gestaakt. Na keuring bleek ik 2-3% arbeidsongeschikt te zijn verklaard. De klachten die ik nog had, daar zou ik, op mijn 32ste, mee moeten leren leven:
– nekstijfheid;
– niet lang op buik kunnen zwemmen;
– problemen met het geheugen;
– moeilijker uit mijn woorden kunnen komen;
– 2 tot 3 keer in de week zo’n hoofdpijn dat je er gek van werd.

Tot ik door een collega gewezen werd op de mogelijkheden van hulp van een chiropractor. Zij had hier baat bij gehad na een whiplash door een busongeluk. Ik dacht, baat het niet dan schaadt het niet. Dus ben ik 1,5 jaar geleden naar Heerlen gereden, om te kijken of mevrouw Nilsen me zou kunnen helpen. Zij gaf mij na onderzoek direct aan, dat het jammer was dat ik zo laat na het ongeluk kwam, omdat nu met een aantal zaken niets meer te verhelpen zou zijn, zoals de concentratie / geheugenproblemen. Doch wel met de hoofdpijn en bewegingsbeperking van de nek.

Nu 1,5 jaar verder heb ik maar gemiddeld 2 tot 3 keer per 3 maanden last van de vervelende hoofdpijn en de bewegingsvrijheid van mijn nek is een stuk beter. Ook kan ik alweer wat beter zwemmen en is mijn algehele beweeglijkheid ook een stuk beter.

U kunt zich vast wel voorstellen hoe blij ik hiermee ben!

Inge Hageman,
Roermond
Groepsbegeleider binnen de zorg voor mensen met een verstandelijke handicap

Na terugkomst van mijn vakantie, eind februari 2012, had ik zo´n pijn in mijn rechterbeen waardoor ik nauwelijks kon lopen. Enkele jaren had ik dezelfde klachten en heb toen de reguliere geneeswijze gevolgd: huisarts, fysio, ziekenhuis, specialist, foto’s, scan en uiteindelijk een hernia-operatie. Dit was een zeer lang proces, waardoor ik ook zeer lang met de klachten heb gelopen. Via internet heb ik gezocht naar een andere oplossing.

Gevonden: Chiropractie Rugkliniek Heerlen. De uitleg op internet sprak me erg aan. De doelstelling was geen operatie. Op 19 maart 2012 het eerste bezoek aan chiropractor M. Zvekich D.C. Na het eerste bezoek voelde ik al verbetering. De eerste twee weken ben ik twee keer per week behandeld. Daarna drie weken lang één maal per week. Hierna waren de klachten zo goed als verdwenen. Na nog enkele behandelingen om de vier weken gaat het uitstekend. Dus doelstelling bereikt.

Mijn advies aan iedereen: altijd proberen.

Heinz Kolenburg, 66 jaar

Lees alle reacties van patiënten