Meer verhalen van patiënten

In 1989 begonnen de klachten aan mijn rug. In het begin waren de klachten er alleen ’s morgens als ik opstond. Ik heb hier verder geen aandacht aan besteed en dacht dat het wel weer over zou gaan.
Doordat ik toen behoorlijk zware werkzaamheden verrichtte, ik ben werkzaam bij een industrieel reinigingsbedrijf, en als ik lange uren maakte, kwamen de klachten aan mijn rug steeds vaker en heviger terug. Tot het moment dat ik helemaal krom stond en niet meer uit mijn auto kon komen. Ik ben toen door mijn huisarts naar de fysiotherapeut verwezen alwaar ik oefeningen moest verrichten om mijn buik- en rugspieren te trainen. Tevens werd ik op een (mijn inziens) martelwerktuig uit de middeleeuwen gelegd, en met korte tussenposen uitgerekt. Na tien behandelingen kon ik weer aardig recht lopen en werken. Helaas niet voor lange duur, de pijn in mijn rug werd steeds erger. Weer naar de huisarts en vervolgens naar het ziekenhuis alwaar foto’s werden gemaakt. Ik moest toch maar weer naar fysiotherapie en rust houden. Ik ben toen 6 weken thuis geweest. Na deze periode ben ik weer gaan werken en de rugklachten kwamen steeds vaker en erger terug.

Mijn hobby’s waren voetbal en wielrennen, maar dat zat er helaas niet meer in. Als ik een half uur aan een stuk liep, verging ik van de pijn. Ook begon mijn werkgever over het ziekteverzuim te klagen. In 1991 vertelde ik aan een klant dat het niet goed gesteld was met mijn rug, hij vertelde mij dat ook hij een zwakke rug had, maar sinds enige tijd een behandeling kreeg bij een chiropractor in Heerlen en dat hij daar veel profijt van had. Hij heeft mij het adres gegeven en ik heb een afspraak gemaakt, en ben naar de Rugkliniek (toen nog op de Promenade in het centrum van Heerlen) gegaan. Vanaf de eerste dag ben ik mijn klant nog steeds dankbaar voor de tip. Na diverse behandelingen zijn mijn rugklachten aanzienlijk verbeterd. Na verloop van tijd begon ik zelfs weer aan sport te denken. Mijn buurman deed aan lange afstand wandelen en vroeg mij om eens mee te gaan, ik ben toen begonnen met een tocht van 10 km en inmiddels zijn dit tochten geworden van 40 tot 50 km. De Kennedymars heb ik zelfs al 2 keer zonder problemen uitgelopen.

Toen ik vroeger met mijn auto naar Arnhem ging voor familiebezoek moest ik onderweg diverse keren stoppen om mijn rug te rechten. Door de behandelingen bij Chiropractie Rugkliniek Heerlen is een autovakantie naar Spanje probleemloos. Al die tijd ga ik om de 5 maanden terug voor een behandeling om mijn rug soepel te houden. Ik doe nog steeds hetzelfde werk en ondanks dat ik mijn rug probeer te ontzien, voel ik mijn rug nog wel eens. Ik maak dan direct een afspraak en na een paar behandelingen zijn deze kleine problemen weer opgelost.

Ik ben dus zeer tevreden over de behandelingen bij de chiropractor en zal mijn jaarlijkse “onderhoudsbeurt” zeker niet overslaan.

Dokter Nilsen bedankt.

Met vriendelijke groet,

P.J. Mooij

Begin oktober 1997 heeft Jeroen diarree gekregen (Jeroen was toen 2 jaar), door ons is toen de voeding aangepast. Ruim een week later was nog steeds geen enkele verbetering herkenbaar en is hem Roosvicee-stop toegediend. Jeroen had de behoefte om te drinken en dronk voldoende. De huisarts gaf aan dat zolang Jeroen bleef drinken de diarree niet verontrustend was.

Midden november, Jeroen had reeds zes weken diarree, en er was nog steeds geen verbetering herkenbaar. Jeroen begon slechter te eten en te drinken. In overleg met de huisarts is toen Imodium toegediend. De huisarts gaf aan dat de diarree nu binnen enkele dagen over moest zijn, zo niet dienden we terstond bij hem terug te komen. Eind november begon Jeroen zich steeds slapper te voelen en wilde enkel nog zitten of liggen, ook wilde hij niet meer eten en nog zeer weinig drinken. Terug bij de huisarts is Jeroen toen onderzocht en is door de huisarts dezelfde dag voor een afspraak met de kinderarts in het Maaslandziekenhuis in Sittard doorgestuurd. De kinderarts heeft diverse ontlasting- en bloedmonsters genomen en na onderzoek van Jeroen, ons te kennen gegeven dat hij Jeroen voor onderzoek wilde opnemen. Omdat het nemen van bloedmonsters naar mijn mening voor Jeroen bijna traumatisch is verlopen, is op ons verzoek de opname in het ziekenhuis met twee dagen uitgesteld. De twee dagen waren ook nodig om de benodigde analyses van de bloedmonsters te analyseren.
De kinderarts gaf aan dat hij enkel toestemde met het uitstel, als we Jeroen zover konden krijgen dat hij weer at en dronk.
Op aanraden van de kinderarts is gestart met beschuit met gestampte muisjes, en thee met druivensuiker. In eerste instantie weigerde Jeroen te eten, doch na het dreigement uit te spreken hem terug naar het ziekenhuis te brengen, heeft hij vervolgens in anderhalve dag 2 rollen beschuit met gestampte muisjes gegeten.
Jeroen begon langzamerhand weer wat aan te sterken. Op aanraden van de kinderarts is de voeding steeds verder uitgebreid met licht verteerbaar voedsel. Doch bij iedere poging om iets zwaardere voeding toe te dienen viel Jeroen terug en kreeg weer diarree.

Begin januari is door ons contact gezocht met de huisarts om zijn visie te geven om met Jeroen naar een chiropractor te gaan. Zelf heb ik als rugpatiënte goede ervaringen met chiropractie. De huisarts gaf aan dat chiropractie een alternatieve geneeswijze is en dat hij de invloed op het ziektebeeld niet kon beoordelen. Wel gaf hij aan de behandeling zeker niet af te keuren, in tegendeel, als de invloed van de behandeling positief was moest de behandeling zeker worden doorgezet. Jeroen is door de chiropractor onderzocht en er werd vastgesteld dat twee ruggenwervels geklemd waren en op zijn zenuwbaan druk uitoefenden.

De chiropractor heeft een behandeling uitgevoerd en aangegeven om na 4 dagen, de behandeling te herhalen. Om ook als ouders het een en ander te verwerken, hebben wij een boswandeling gemaakt waarbij we Jeroen trouw in de buggy hadden gezet. In het bos aangekomen wilde Jeroen uit de buggy en heeft de ruime wandeling zelf voltooid. Reeds na 2 behandelingen merkten wij vooruitgang in de eetbehoefte van Jeroen en dit hebben wij uiteraard uitgebreid. Na diverse behandelingen werd Jeroen langzaam weer het kereltje zoals wij hem van voor het voorval kenden. Ook Jeroen heeft zelf gemerkt, mijns inziens, dat chiropractie hem helpt, want voor de witte ziekenhuisjas heeft hij nu nog angst, terwijl hij met de witte chiropractor outfit geen enkel probleem heeft. Nogmaals,

ik ben niet medisch onderlegd. Voor mij staat nu wel vast dat ook in de medische wetenschap nog voldoende te onderzoeken feiten verklaard dienen te worden. Wij zijn in ieder geval blij dat wij de stap om met Jeroen naar de chiropractor te gaan, gemaakt hebben. En ieder die het horen wil, zal ik ons relaas verkondigen.

Groeten, Jan en Marjo Donners Grevenbicht

Om te beginnen wil ik Trine Nilsen D.C. hartelijk dank zeggen voor haar professionele hulp, die mij weer helemaal op de been heeft gebracht, waardoor het functioneren als een normaal mens weer mogelijk is geworden.

Ik ben HO uit Heerlen en van beroep laserprinterspecialist. Ongeveer 4 jaar geleden heb ik mij op mijn werk vertild aan een laser printer, die ik in een zeer ongebruikelijke houding moest verplaatsen. Aanvankelijk zoals dat meestal gaat, had ik nergens last van. Een paar dagen later kreeg ik pijn in mijn rechter been en uiteraard stond ik er niet bij stil, dat het wel eens aan dat vertillen zou hebben gelegen. Ik dacht dat het wel weer over zou gaan, zoals dat wel vaker ten onrechte wordt gezegd.

Het tegendeel was echter waar, de pijn werd steeds erger en verplaatste zich van bovenbeen naar onderbeen, vervolgens naar de voet en naar de knie. Het hele been deed op een gegeven moment pijn. Ik kon nauwelijks staan om maar te zwijgen van lopen.
Ik ben toen naar de huisarts gegaan, maar die kon niets vinden. Na een week ging ik weer naar hem terug. Hij stuurde me toen naar een manuele therapeut. De behandelingen bij hem waren pijnlijk, maar hij zei dat dat normaal was. Na veertien dagen was het alleen maar erger geworden. Ik ging terug naar de huisarts, deze gaf mij pijnstillers en verwees mij naar de neuroloog. Deze liet foto’s maken, een spierreflex-test doen, hij liet mij scannen en kwam uiteindelijk tot de conclusie dat ik niets mankeerde, ik moest er maar mee leren leven zei hij en aan de ondertoon waarmee hij dat zei kreeg ik de indruk dat hij dacht, dat ik de pijn simuleerde.
Vervolgens heb ik ten einde raad een gebedsgenezer geraadpleegd, deze maakte mij alleen maar veel geld lichter en voor de rest kon hij ook niets doen.

Toen herinnerde ik mij een gesprek, dat ik had met mijn werkgever, dat zijn zoon zich ooit had laten helpen aan een hernia door een chiropractor. Zij noemde het een ‘kraker’.
Van het woord ‘kraker’ alleen werd ik bijna gek, stel je eens voor dat je helemaal wordt gekraakt. Dit woord mag eigenlijk helemaal niet in dit verband gebruikt worden en ik heb mezelf gezworen om dat ook nooit te doen, want op deze wijze kun je nooit iemand overhalen, om met zijn problemen ook eens naar de chiropractor te gaan.
Helaas is het echter zo, dat mensen graag overdrijven en het dan ook veel erger maken dan dat in werkelijkheid het geval is. Het begrip ‘kraken’ doet denken aan vernietiging en uiteraard aan pijn en dat heb je op dat moment al genoeg, dat kun je er echt niet nog eens bij hebben.

Ik stierf bijna van de angst voor de ‘kraker’, maar uiteindelijk ben ik toch naar Dr. Nilsen toe gegaan. Zij heeft de röntgenfoto’s bestudeerd en kwam meteen tot de conclusie dat het uiteinde van mijn wervelkolom gebroken was, hierdoor was de stand van de wervelkolom veranderd, met het gevolg dat de spieren en zenuwen die naar het been lopen bekneld waren geraakt. De breuk kon niet meer genezen, omdat deze volgens haar jaren geleden is ontstaan en vervolgens is verwaarloosd. Het vertillen, waar ik het in het begin van deze brief over had, had slechts de stand van de wervelkolom gewijzigd, met als gevolg dat het functioneren van het been werd belemmerd.
Na de eerste behandeling voelde ik mij al meteen een heel ander mens. Uiteindelijk kon ik na een paar behandelingen melden dat de pijn was verdwenen en dat ik me weer zoals vanouds kon bewegen en dus weer op een normale manier kon leven en werken. In verband met de breuk heb ik uiteraard regelmatig een behandeling nodig, dit heb ik er natuurlijk ook heel graag voor over.

Het meest geweldige van chiropractie vind ik, dat je geen medicijnen hoeft te nemen, dat er geen operatief ingrijpen nodig is en vooral, dat ik pijnloos met mijn gebrek door het leven kan gaan.

Dr. Nilsen nogmaals hartelijk bedankt.

Vervolg
Nu ik mijn verhaal van ruim vijftien jaar geleden terug lees, mag ik vol vreugde vast stellen, dat de beslissing om naar T. Nilsen te gaan, een van mijn beste beslissingen is geweest.
Ik ben sindsdien niet meer bij mijn huisarts geweest, hij kent me niet eens meer, behalve dan voor herhalingsrecepten voor mijn astma-aandoening, die ik trouwens al lang had voor ik bij T. Nilsen kwam en waarover T. Nilsen mij ook had gezegd, dat ze dat niet meer kon genezen.
Genezen?, nee dat niet, maar de medicijnen van weleer zijn wel teruggebracht tot een derde van de oorspronkelijke hoeveelheid.
Ik heb sinds de behandeling, die ik heb ondergaan, ruim vijftien jaar geleden, nooit meer de ziekenkaart gehad.
Ik werk nog steeds bij hetzelfde bedrijf, ik voel me prima in mijn vel en ik kan de concurrentie van mijn collega’s, die zeker twintig jaar jonger zijn dan ik, makkelijk aan.

Trine Nilsen nogmaals hartelijk bedankt!!!!!!

P.S.
Inderdaad Trine, zo kan en wil ik graag honderd jaar worden!!!!

Herman Overberg